II SA/Go 989/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Marek Szumilas (spr.) Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.M.-S. o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Go 989/09 oddalającego skargę B.M.-S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego za rok 2008 postanawia odmówić rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku. Wyrokiem z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Go 989/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę B.M. –S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego za rok 2008. Na wniosek skarżącego, złożony w ustawowym terminie, zostało sporządzone i doręczone skarżącemu uzasadnienie wskazanego wyroku. Pismem z dnia [...] listopada 2012 r. skarżący zwrócił się o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku. W treści wniosku skarżący zwrócił się o rozstrzygnięcie wątpliwości czy wymienione przez niego dokumenty (decyzje Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] listopada 2008 r., [...] listopada 2008 r. i Dyrektora Oddziału Regionalnego ARMiR z dnia [...] stycznia 2009 r., [...] listopada 2009 r. , [...] marca 2010 r. oraz wyroki WSA w Gorzowie Wlkp. w sprawach II SA/Go 162/09 i 988/09) rozstrzygające o tym, że w 2005 r. na działce w [...]:[...] i w [...]:[...] skarżący miał nieużytek, były załączone do akt sprawy organu, na podstawie których wydany został wyrok w sprawie II SA/Go 989/09. Jak podał skarżący w wyroku w/w sprawy Sąd ustalił, iż 2008 r. strona posiadała trwałe użytki zielone na tych samych działkach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a. Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Nie budzi wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, że wniosek o wykładnię nie może zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie ani też do zmiany rozstrzygnięcia sprawy lub uzupełnienia poprzedniego orzeczenia (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 398-399 i powołane tam poglądy; także B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 426-429). W ocenie Sądu wyrok, którego dotyczy wniosek nie budzi wątpliwości do treści zapadłego rozstrzygnięcia i jego motywów. Zostały one przedstawione jednoznacznie i stanowczo. Zdaniem Sądu problem, który zgłasza skarżący nie jest w istocie wątpliwością, o jakiej mowa w art. 158 p.p.s.a. dotycząca treści orzeczenia (czy też jego uzasadnienia), lecz stanowi pytanie co do zakresu akt administracyjnych na podstawie których wydane zostało rozstrzygnięcie, prowadzące w efekcie do polemiki w zakresie stanu faktycznego ustalonego w sprawie. Podkreślić należy, iż wyrok w rozpoznawanej sprawie wydany został w oparciu o wynikającą z treści art. 133 § 1 p.p.s.a. zasadę, iż Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, iż Sąd rozpatrzył sprawę na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu (czynności), a wynikającego z akt sprawy. Na marginesie zauważyć należy, iż z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia z dnia 18 marca 2010 r. wydanego w sprawie II SA/Go 989/09, Sąd zgodnie z treścią art. 286 p.p.s.a. zwrócił organowi akta administracyjne sprawy. Od tej chwili skarżący może zapoznać się z aktami administracyjnymi sprawy zgodnie z art. 73 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z jego treścią skarżący jako strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów, prawo to przysługuje także po zakończeniu postępowania. Ponadto Sąd zwraca uwagę, iż wydany wyrok zapadł z uwzględnieniem treści art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd wydając powołany wyrok nie ograniczył się do zbadania zasadności zarzutów skargi, lecz skontrolował, czy przy wydawaniu decyzji nie doszło do innych, nie wskazanych w skardze, naruszeń prawa. Z tych względów na podstawie art. 158 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.