II SA/Go 992/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu dnia 18 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.C., Z.C. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia [...] października 2015 r. W.C. i Z.C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2015 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2015 r., Nr [...], znak: [...], którą organ zatwierdził projekt budowlany i udzielił Z.O. zam. w [...], pozwolenia na budowę na nadbudowę istniejącego budynku stacji obsługi pojazdów i dobudowę zewnętrznych schodów na terenie działek nr [...]. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 grudnia 2014 r. wezwano skarżących –- solidarnie do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 500 złotych. Wezwanie Sądu zawierało jednocześnie pouczenie, iż nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi, w wyznaczonym 7 – dniowym terminie, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Ponadto skarżących pouczono, iż uiszczenie opłaty sądowej przez jednego ze skarżących zwalnia drugą osobę z obowiązku jej uiszczenia. Nadto, na podstawie odrębnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z tej samej daty, wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, poprzez nadesłanie dwóch odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Jednocześnie pouczono skarżących, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaś usunięcie braku przez jednego ze skarżących zwalniać będzie drugiego z tego obowiązku. Przesyłki sądowe, zawierające powyższe wezwania zostały odebrane osobiście przez każdego ze skarżących w dniu 21 grudnia 2015 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru – k. 22 i 23 akt sprawy). Skarżący w przepisanym terminie wpisu nie uiścili oraz wymaganych odpisów skargi nie nadesłali. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Skarga zaś, stosownie do dyspozycji art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "ppsa", musi odpowiadać wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy określone w tym przepisie. Jednym z wymogów dotyczącym wszystkich pism procesowych, przewidzianym w art. 47 § 1 ppsa, jest konieczność dołączenia do pisma jego odpisów – celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. W tym miejscu zauważyć trzeba, iż co prawda zgodnie z art. 32 ppsa, w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, to jednak stosownie do treści art. 33 § 1 ppsa uczestnikiem postępowania na prawach strony jest także osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego. Ponadto art. 12 ppsa stanowi, iż ilekroć w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest mowa o stronie, należy przez to rozumieć także uczestnika postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd przyjął, że stroną postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie - oprócz skarżących oraz Wojewody - jest Z.O. i H.O.. Z uwagi na ustalenie, iż skarżący nie przedłożyli dodatkowych odpisów swojej skargi z dnia [...] października 2015 r. Sąd wezwał ich do usunięcia braku formalnego złożonej skargi poprzez nadesłanie dodatkowych dwóch odpisów skargi, celem doręczenia uczestnikom postępowania. W toku czynności wstępnych stwierdzono również brak należnego wpisu, który na podstawie art. 230 ppsa pobierany jest od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi. Wysokość wpisu należnego od złożonej przez skarżących skargi została ustalona przez Sąd w oparciu o dyspozycję § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), zgodnie z którym wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, wynosi - 500 zł. Z uwagi na treść art. 220 § 1 ppsa, w myśl którego sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie ustalonego jak powyżej wpisu od skargi. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 ppsa sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponadto Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uiszczono należnego wpisu, o czym stanowi ustawodawca w art. 220 § 3 ppsa. Skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia o wyżej wskazanych konsekwencjach, nie zastosowali się do wezwań Sądu. Oba wezwania – do usunięcia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego – zostały odebrane przez każdego ze skarżących osobno w dniu 21 grudnia 2015 r. Zatem ostatnim dniem, w którym skarżący powinni wywiązać się z nałożonych obowiązków był dzień 28 grudnia 2015 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że pomimo upływu zakreślonego 7-dniowego terminu, skarżący nie uiścili należnego wpisu, ani nie nadesłali brakujących odpisów skargi. Należy jednocześnie wskazać, iż art. 220 § 3 ppsa stanowi lex specialis w stosunku do art. 58 § 1 pkt 3 ppsa w zakresie, w jakim sąd orzeka o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu. Jeżeli postanowienie sądu obejmuje również inne braki formalne skargi, podstawę prawną postanowienia odrzucającego skargę stanowią oba przywołane wyżej przepisy (B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego, Warszawa 2008, s. 418). Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 220 § 3 ppsa oraz art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.