II SA/Go 993/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. R.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2012r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Do skargi strona dołączyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu ww. wniosku skarżący podał, iż ma na utrzymaniu rodzinę, prywatne zobowiązania finansowe oraz zobowiązania związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. R.W. dodał, iż jego praca ściśle wiąże się z prowadzeniem pojazdu i jeśli zostanie pozbawiony możliwości prowadzenia, straci możliwość pełnego wykonywania obowiązków zawodowych i tym samym może stracić pracę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z przepisu tego wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. "Niebezpieczeństwo" zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy, więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Zdaniem Sądu, żadna z ustawowych przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w rozpatrywanej sprawie nie została przez skarżącego uprawdopodobniona. Skarżący nie dowiódł istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazane we wniosku okoliczności nie są wystarczające do uznania, że w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji została spełniona dyspozycja art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący poprzestał jedynie na stwierdzeniach, nie znajdujących pokrycia w aktach sprawy i na potwierdzenie których skarżący nie przedstawił żadnych dowodów uprawdopodabniających. Nie wykazał, że prowadzenie działalności gospodarczej, której funkcjonowanie jest - jak twierdzi strona, wprost uzależnione od możliwości prowadzenia przez skarżącego pojazdu, pozbawi go tej możliwości i może skutkować utratą zajęcia. Pomimo, że skarżący w związku z zatrzymaniem prawa jazdy powołuje się na konieczność ograniczenia zakresu prowadzonej działalności, to nie wykazał jakiego rodzaju działalność gospodarczą prowadzi, co uniemożliwia ocenę, czy posiadanie prawa jazdy istotnie jest niezbędne do jej prowadzenia. Przyjmując nawet, że w wyniku utraty uprawnienia do prowadzenia pojazdów działalność ta będzie musiała zostać ograniczona, okoliczności tej nie można uznać za dostateczną przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto bowiem, że jedynie w przypadku, gdy wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, nie zaś jej ograniczeniem, a w konsekwencji utratą jedynego źródła utrzymania strony skarżącej, spełniona jest przesłanka określona w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07, publ. https://cbois.nsa.gov.pl/). Skarżący nie przedstawił na potwierdzenie twierdzeń zawartych we wniosku żadnych danych, dokumentów, ani innych środków, które wskazywałyby na prawdopodobieństwo wystąpienia opisanych, dalekoidących skutków. Nadto godzi się również podnieść, że zasadniczym celem cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami jest wyeliminowanie z ruchu drogowego osób stwarzających potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa w tymże ruchu, a co się z tym wiąże ochrona pozostałych użytkowników drogi. Zatem w ocenie Sądu wstrzymanie wykonania decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami powinno być uzasadnione okolicznościami wyjątkowymi, powinno zostać szczególnie uzasadnione, w innym bowiem przypadku podważona zostałaby istota i cel zatrzymania prawa jazdy. Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.