II SAB/Go 106/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M.-F. na bezczynność Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. na rzecz skarżącej J.M.-F. kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. J.M.-F. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. (dalej zwanej w skrócie PWiK) w sprawie dostępu do informacji publicznej. Skarżąca wskazała, iż w dniu 19 października 2015 r. wystąpiła do organu z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej w zakresie treści decyzji wydanych na rzecz PWiK na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (u.g.n.) w 2014 r. Do dnia złożenia skargi PWiK nie udzieliło skarżącej odpowiedzi na w/w wniosek. W odpowiedzi na skargę spółka wyjaśniła, iż nie pozostaje w bezczynności w zakresie udzielenia skarżącej informacji publicznej, gdyż wniosek złożony przez skarżącą elektronicznie nie zawierał załącznika umożlwiającego jego rozpoznanie. Następnie w piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2015 r. PWiK poinformowało, iż przez pomyłkę nie odczytano części wniosku z dnia [...] października 2015 r. Jednocześnie spółka udzieliła odpowiedzi na wniosek skarżącej informując, iż w 2014 r. nie została wydana na jej rzecz żadna decyzja w trybie i na warunkach art. 124 ust. 1 u.g.n. W związku z wezwaniem Sądu skierowanym do skarżącej o podanie aktualnego stanowiska w sprawie pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż cofa skargę wnosząc o zasądzenie kosztów postępowania od organu, w tym kosztów zastępstwa procesowego i uiszczonej opłaty skarbowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W takiej sytuacji stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Jednocześnie dodatkową podstawę do umorzenia przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego stanowił art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. Przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. dotyczy umorzenia spowodowanego bezprzedmiotowością postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego wywołana zaś może być m.in. zastosowaniem przez organ treści art. 54 § 3 p.p.s.a, zgodnie z którą organ, którego bezczynność (także działanie lub przewlekłe prowadzenie postępowania) zaskarżono, w zakresie swojej właściwości może uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Na taką interpretację przytoczonych powyżej przepisów wskazuje treść uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2008 r. o sygn. I OPS 6/08. Wobec powyższego należy przyjąć, iż działanie organu dokonane po wniesieniu skargi na jego bezczynność, które ową bezczynność usuwa należy oceniać i kwalifikować jako działanie samokontrolne skutkujące zaistnieniem przesłanki bezprzedmiotowości postępowania, ale jednocześnie gwarantującej stronie skarżącej zwrot poniesionych kosztów postępowania na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. Na gruncie przedmiotowej sprawy nie ulega wątpliwości, iż PWiK, będący osobą prawną powołaną przez jednostkę samorządu terytorialnego do wykonywania zadań publicznych jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o udostępnieniu informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2058). Nie było również kwestionowanym w niniejszej sprawie, iż informacja, o której udostępnienie skarżąca wystąpiła do PWiK nie została jej udzielona w chwili złożenia skargi do tutejszego Sądu. Jednakże w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia organowi skargi (17 listopada 2015 r.) organ udostępnił skarżącej żądaną informację (pismo z dnia [...] grudnia 2015 r.). Powyższe uzasadniało więc umorzenie przez Sąd postępowania w oparciu o treść art. 163 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 i art. 163 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. W przedmiocie kosztów postępowania obejmujących wpis (100 zł), koszty zastępstwa procesowego (240 zł) oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł) Sąd orzekł w oparciu o treść art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.