II SAB/Go 109/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 listopada 2024 r. sprawy ze skargi F. A. M. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia potwierdzającego uzupełnienie braków wniosków o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na rzecz strony skarżącej F. A. M. kwotę [...] zł ([...]) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. F. A. M., reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia potwierdzającego uzupełnienie braków wniosków o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z [...] października 2024 r. wyznaczono w niniejszej sprawie termin posiedzenia niejawnego na dzień [...] listopada 2024 r. Pismem z [...] listopada 2024 r. pełnomocnik skarżącej, działając w jej imieniu, cofnął skargę na bezczynność organu oraz wniósł o zwrot na rzecz skarżącej kwoty [...] zł uiszczonej tytułem wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej w skrócie p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, przy czym jej cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten wyraża zasadę dyspozycyjności, w myśl której stronom postępowania sądowego przysługuje uprawnienie do rozporządzenia przedmiotem tego postępowania oraz rozporządzania uprawnieniami procesowymi. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej (M. Romańska, H. Knysiak-Molczyk, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Warszawa 2007, Wyd. Prawnicze LexisNexis, s. 872). W rozpoznawanej sprawie skarżąca, działając przez pełnomocnika pismem z [...] listopada 2024 r. cofnęła skargę, przy czym brak jest przesłanek, o których mowa w art. 60 p.p.s.a., kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Sąd nie dostrzegł podstaw do przyjęcia, iż cofnięcie skargi miałoby służyć obejściu prawa, bądź skutkowałoby utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skoro wola skarżącej jako dysponenta skargi jest dla sądu wiążąca, z tej racji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 postanowienia. W przypadku zaś cofnięcia skargi sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis sądowy, a podstawą prawną do jego zwrotu jest art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).