II SAB/Go 12/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.C. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w przedmiocie niewydania decyzji postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 28 czerwca 2009 r. T.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na bezczynność Prokuratora Okręgowego w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie wniosku z dnia [...] maja 2009 r. o unieważnienie postanowienia Prokuratury Rejonowej z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie powołania biegłych psychiatrów. Skarga ta zastała zarejestrowana w Dzienniku Korespondencji tut. Sądu pod nr 47/09. Z uwagi na fakt złożenia przez T.C. skargi bezpośrednio do Sądu, niniejszą skargę przekazano w myśl przepisu art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Prokuratorowi Okręgowemu dnia 1 lipca 2010 r. (data nadania skargi przez Sąd). O przekazaniu skargi do organu skarżący został zawiadomiony pismem z dnia 30 czerwca 2009 r., doręczonym w dniu 3 lipca 2009 r. Jak wynika z ustaleń dokonanych w Prokuraturze Okręgowej i Prokuraturze Rejonowej skarga została ostatecznie skierowana do Sądu Okręgowego, który postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. sygn. akt IV S 3/09 odrzucił skargę T.C.. Dnia 25 marca 2009 r. (data stempla pocztowego) Prokurator Okręgowy przekazał skargę T.C. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę Prokurator wskazał, że ostateczną decyzję w tej sprawie podjął Sąd Rejonowy wydając dnia 24 lipca 2009 r. postanowienie utrzymujące w mocy zarządzenie Prokuratora w sprawie odmowy przyjęcia zażalenia na postanowienie w przedmiocie dopuszczenia dowodu opinii biegłych psychiatrów (sygn. akt II Kp 202/09) jako niedopuszczalnego z mocy przepisów kodeksu postępowania karnego. Wobec powyższego Prokurator wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego do rozpoznania niniejszej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne, w zakresie swej właściwości, sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. W myśl natomiast art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, zaś § 2 cytowanego powyżej artykułu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Stosownie do powołanego przepisu art. 3 § 2 pkt 8 w/wym. ustawy skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego przysługuje w sprawach, w których organ administracji publicznej wydaje rozstrzygnięcie, które może być zaskarżone do sądu administracyjnego. Skarga na bezczynność organu ma zatem zasadniczo dyscyplinować organ administracji publicznej do wydania aktu administracyjnego kończącego sprawę, otwierając drogę sądowoadministracyjną przez możliwość wniesienia skargi na akt administracyjny. Skarga T.C. dotyczy w istocie pisma wydanego w toku postępowania karnego i działań Prokuratury Rejonowej, nie zaś aktów lub czynności określonych w przytoczonym przepisie art. 3 cyt. wyżej ustawy. W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a skarga podlegała odrzuceniu.