II SAB/Go 125/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wypłaty renty postanawia: odrzucić skargę. T. M., reprezentowana przez L. K., wniosła za pośrednictwem poczty elektronicznej, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wypłaty renty. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 września 2025 r. L. K. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi przez opatrzenie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym z certyfikatem możliwym do zweryfikowania, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym. Ponadto pełnomocnik została wezwana do nadesłania, w powyższym terminie, oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem uznania, że T. M. występuje w niniejszej sprawie osobiście. Jednocześnie wezwano ją do wykazania, że należy do kręgu osób wskazanych w art. 35 § 1 p.p.s.a. uprawnionych do działania w postępowaniu przed sądem w charakterze pełnomocnika pod rygorem uznania, że nie należy do tego kręgu i tym samym nie może być w sprawie pełnomocnikiem strony skarżącej, ewentualnie w przypadku braku takiego pełnomocnictwa, do własnoręcznego podpisania skargi przez T. M.. Ponadto, wobec złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, pełnomocnik skarżącej została wezwana do jego podpisania, natomiast w sytuacji, gdy skarżąca działa w niniejszej sprawie bez pełnomocnika, wskazano, że pismo powinno być podpisane osobiście przez skarżącą. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na cofnięcie skargi. L. K. w piśmie z [...] października 2025 r. podała, że zarówno pełnomocnictwo, jak i oświadczenie o wycofaniu skargi z uwagi na wypłatę renty wdowiej w miesiącu sierpniu, jest w posiadaniu ZUS. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak powinna również czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Przepis ten przewiduje między innymi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Stosownie zaś do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Omawiane braki skargi mogą być zatem uzupełniane w następstwie wezwania przez sąd w terminie i ze skutkiem określonym w art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a. Strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przedłożyć wszystkie żądane od niej dokumenty oraz usunąć wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe, czy niepełne wykonanie. Skierowane do L. K. wezwanie z dnia 30 września 2025 r. zostało doręczone skutecznie w dniu 8 października 2025 r. Z ustaleń dokonanych przez Sąd wynika, że pomimo upływu z dniem 15 października 2025 r. wyznaczonego 7-dniowego terminu braki formalne skargi nie zostały uzupełnione ani przez pełnomocnika skarżącej, jak i przez samą skarżącą, co uniemożliwiało nadanie jej dalszego biegu. Odnosząc się zaś do złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi należy wyjaśnić, że Sąd nie mógł rozpoznać tego wniosku, bowiem cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Takim brakiem jest m.in. brak podpisu skarżącej lub osoby upoważnionej pod skargą. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.