II SAB/Go 126/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 28 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Agencji "W" Spółki z o.o. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Dnia 5 lipca 2016 r. A.F., korzystając z serwera należącego do Agencji "W" Spółki z o.o., zwrócił się pocztą elektroniczną do Prezydenta Miasta z petycją o budowę fontanny multimedialnej przed filharmonią w [...]. Wobec braku odpowiedzi ze strony Prezydenta Miasta, dnia 30 lipca 2016 r. Agencja "W" Spółka z o.o. (jak wynika ze sposobu oznaczenia strony skarżącej – akta sądowe) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie nieudostępnienia informacji publicznej – odpowiedzi na petycję. W skardze wniesiono o zobowiązanie strony przeciwnej do wykonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem agencji prasowej w postaci zapytania prasowego – petycji, na którą nie udzielono odpowiedzi oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Skarga została wniesiona pocztą elektroniczną za pośrednictwem organu, nie została własnoręcznie podpisana, nie załączono do niej dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu skarżącej Spółki, a także nie został uiszczony wpis sądowy od skargi. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta podniósł, że dnia 8 sierpnia 2016 r. drogą elektroniczną udzielono skarżącemu odpowiedzi, że Miasto nie planuje budowy fontanny multimedialnej w [...]. Natomiast dnia 10 sierpnia 2016 r. drogą elektroniczną na adres poczty pracownika Urzędu Miasta – skarżący wysłał pismo, w którym cofnął skargę na bezczynność, albowiem organ udzielił odpowiedzi. W konsekwencji organ wniósł o umorzenie postępowania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 sierpnia 2016 r. Agencja "W" Spółka z o.o. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł – stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem z tego dnia strona skarżąca została również wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie skargi własnoręcznie podpisanej oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby, która złożyła podpis na skardze do działania w imieniu skarżącej, w szczególności poprzez nadesłanie aktualnego na dzień złożenia skargi pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały doręczone osobie uprawnionej do odbioru przesyłek dnia 29 sierpnia 2016 r. W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego oraz nie uzupełniła braków formalnych skargi. Natomiast w przesłanym pocztą elektroniczną piśmie z dnia [...] sierpnia 2016 r. skarżący wskazał, że nie rozumie dlaczego Prezydent Miasta złożył skargę skoro została ona wycofana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – określanej dalej jako "p.p.s.a." sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Z kolei zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Jednym z tych wymogów jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do treści art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostały prawidłowo i skutecznie doręczone stronie skarżącej dnia 29 sierpnia 2016 r. Siedmiodniowy termin do wykonania zarządzeń rozpoczął zatem swój bieg od następnego dnia, tj. 30 sierpnia 2016 r. i upłynął bezskutecznie z dniem 5 września 2016 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie dokument, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania strony skarżącej nie został złożony, skarga nie została własnoręcznie podpisana przez osobę legitymującą się takim umocowaniem, wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony, w terminie tym nie został również złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.