II SAB/Go 13/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.L. na bezczynność Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w przedmiocie dofinansowania zakupu komputera postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim radcy prawnemu A.L. – H. kwotę 360 złotych (trzysta sześćdziesiąt) powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu. W dniu 2 lutego 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga J.L. na bezczynność Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Skarga ta została w dniu 3 lutego 2012r. przesłana do organu, o czym skarżący został zawiadomiony. 15 lutego 2012r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 23 lutego 2012r. (sygn. akt II SO/Go 2/12) referendarz sądowy przyznał J.L. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Pismem z dnia [...] marca 2012r. Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała, że dla skarżącego został wyznaczony radca prawny w osobie r. pr. A.L. – H.. Postanowieniem z dnia 29 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił ww. skargę J.L. z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania przedmiotowej sprawy. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przesłanym do wiadomości skarżącego, radca prawny A.L. – H. stwierdziła brak podstaw do wniesienia w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej. Ponadto wniosła o przyznanie kosztów według norm przepisanych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na rzecz J.L., które nie zostały ani w całości, ani też w części opłacone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.". wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnikowi ustanowionemu na podstawie art. 244 p.p.s.a. należy się wynagrodzenie, w zakresie określonym w art. 250 p.p.s.a., jedynie za pomoc prawną rzeczywiście udzieloną. Decyzja o przyznaniu pomocy prawnej oznacza, że Skarb Państwa przejmuje na siebie ciężar finansowy związany z wynagrodzeniem pełnomocnika z urzędu i że sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania. Oznacza to uprawnienie i obowiązek Sądu w zakresie ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona. O ile w przypadku sporządzenia skargi kasacyjnej fakt udzielenia pomocy prawnej z urzędu wynika z wniesienia skargi, o tyle w przypadku opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyrazem udzielenia pomocy prawnej jest opinia sporządzona na piśmie i doręczona przez pełnomocnika stronie. Opinię bowiem sporządza się dla strony i w jej interesie. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący otrzymał przedmiotową opinię. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać zarówno wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 240 zł, na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), jak i wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia. Powyższe koszty podlegają podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, określoną dla tego typu czynności (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). Wobec tego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.