II SAB/Go 130/19
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2019-05-31
Skład orzekający: Adam Jutrzenka-Trzebiatowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać uwzględniona, jeśli skarżący nie poprzedził jej złożeniem ponaglenia do właściwego organu?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej, zgodnie z art. 53 § 2b PPSA, może zostać wniesiona dopiero po uprzednim złożeniu ponaglenia do właściwego organu. Niezłożenie ponaglenia stanowi brak formalny, który skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący M.B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Skarżący wskazał, że organ nie wydał decyzji w trzech sprawach. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi i uzupełnienia braków formalnych, w tym wykazania, że złożył ponaglenie do właściwego organu. Skarżący odpowiedział, że nie miał wiedzy o możliwości złożenia ponaglenia i wymienił trzy decyzje, których dotyczyła jego sprawa.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odrzucić skargę.
W dniu 12 marca 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga M.B. na "SKO w [...] za naruszenie prawa w zakresie terminów do wydania decyzji". W uzasadnieniu skarżący wskazał, że latem 2018 r. wpłynęły do organu trzy jego sprawy (o uchyleniu decyzji administracyjnej, o wznowienie postępowania oraz o przyznanie dodatków mieszkaniowych z kilku wniosków), w których do dnia dzisiejszego organ nie wydał decyzji, ani nie poinformował o późniejszym terminie ich wydania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, z uwagi na niezłożenie przez skarżącego przed wniesieniem skargi do Sądu ponaglenia do właściwego organu. Podał również, że postanowieniem z dnia
[...] października 2018 r. znak [...] Kolegium po rozpatrzeniu zażalenia M.B. na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] lipca 2018 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie przyznania skarżącemu dodatku mieszkaniowego na wnioski złożone w dniach: 24.07.2014, 31.01.2015, 29.07.2015, 29.04.2016 utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Ponadto decyzją z dnia [...] października 2018 r., znak [...] Kolegium po rozpatrzeniu wniosku M.B. o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] października 2015 r., znak [...] dotyczącej: 1) nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. na okres od [...].08.2013 r. do [...].01.2014 r. w wysokości 132,76 zł miesięcznie; 2) odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego na okres od [...].08.2013 r. do [...].01.2014 r. odmówiło stwierdzenia nieważności tej decyzji.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 marca 2019 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie, jakich konkretnie postępowań administracyjnych skarga dotyczy (daty i numeru decyzji, której uchylenia się domaga; określenie postępowania, którego wznowienia się domaga oraz z jakich wniosków toczą się postępowania) oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, iż wyczerpał tryb określony w art. 37 k.p.a., tj. złożył ponaglenie (dotyczące konkretnego postępowania) do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi, pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. (data wpływu do Sądu) skarżący podał, że nie miał wiedzy o możliwości złożenia ponaglenia i wymienił
trzy decyzje, tj.
1. stwierdzenie nieważności decyzji BMiG z dnia [...] października 2015 r. znak [...];
2. decyzja BMiG z dnia [...] lipca 2018 r. znak [...] - odmowa wznowienia postępowania w sprawie dodatku mieszkaniowego za okresy lipiec 2014, styczeń 2015, lipiec 2015, styczeń 2016, lipiec 2016;
3. decyzja BMiG z dnia [...] lipca 2018 r., znak [...] dotycząca sprawy [...] o odmowie wznowienia postępowania w sprawie [...].
Jednocześnie skarżący wyjaśnił, że pod koniec marca 2019 r. otrzymał decyzje w dwóch sprawach 1 i 2, natomiast do dnia dzisiejszego nie otrzymał decyzji w 3 sprawie. Wobec powyższego wnosi o nałożenie kary na organ.
Na podstawie zarządzenia z dnia 26 kwietnia 2019 r. rozdzielono sprawy zarejestrowane pod sygn. akt II SAB/Go 16/19, wydzielając sprawę ze skargi M.B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie dotyczącej odmowy wznowienia postępowania (decyzja BMiG z dnia [...] lipca 2018 r. znak [...] odmowa wznowienia postępowania w sprawie dodatku mieszkaniowego za okresy lipiec 2014, styczeń 2015, lipiec 2015, styczeń 2016, lipiec 2016) oraz sprawę ze skargi M.B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie dotyczącej odmowy wznowienia postępowania (decyzja BMiG z dnia [...] lipca 2018 r., znak [...] dotyczy sprawy [...] o odmowie wznowienia postępowania w sprawie [...]), przy czym w niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie dotyczącej odmowy wznowienia postępowania (decyzja BMiG z dnia [...] lipca 2018 r., znak [...] odmowa wznowienia postępowania w sprawie dodatku mieszkaniowego za okresy lipiec 2014, styczeń 2015, lipiec 2015, styczeń 2016, lipiec 2016).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w stawie. Z kolei w myśl
art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej jako k.p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do brzmienia art. 37 § 2 k.p.a. ponaglenie zawiera uzasadnienie. W myśl art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Z treści cytowanych przepisów wynika konieczność poprzedzenia ponagleniem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej, czego skarżący w niniejszej sprawie nie uczynił. W odpowiedzi na wezwanie Sądu w piśmie z dnia [...] kwietnia 2019 r. (data wpływu do Sądu) skarżący podał, że nie miał wiedzy o możliwości złożenia ponaglenia; również organ w swojej odpowiedzi na skargę podkreślił, że skarżący nie wniósł ponaglenia przed złożeniem skargi do Sądu.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło