II SAB/Go 134/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J.O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 16 stycznia 2018 r., sygn. akt II SAB/Go 134/17 w sprawie ze skargi J.O. na bezczynność Rady Miejskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o zmianę nazwy ulicy postanawia odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2018 r., sygn. akt II SAB/Go 134/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę J.O. na bezczynność Rady Miejskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku zmianę nazwy ulicy. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o skardze kasacyjnej doręczono skarżącemu w dniu 19 stycznia 2018 r. W dniu 25 stycznia 2018 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła, skarga kasacyjna J.O. (pismo z dnia [...] stycznia 2018 r.) na postanowienie WSA z dnia 16 stycznia 2018 r., II SAB/Go 134/17, sporządzona osobiście. Pismem z dnia 30 stycznia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny przesłał do tutejszego Sądu skargę kasacyjną J.O.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić. Na wstępie wymaga podkreślenia, iż skarga kasacyjna winna czynić zadość wymogom formalnym dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i szczególnym przewidzianym dla tegoż środka odwoławczego, a także zostać prawidłowo opłacona (art. 176, art. 230 § 1, § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.- zwanej dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątki od tej zasady są wymienione w § 2, § 2 a i § 3 cyt. przepisu, nie mają one jednak zastosowania w niniejszej sprawie. Ustawodawca wprowadzając w omawianym przepisie przymus adwokacko-radcowski, kierował się przede wszystkim potrzebą udzielenia stronie odpowiedniej pomocy prawnej ze strony podmiotów posiadających odpowiednią wiedzę prawniczą. W orzecznictwie i doktrynie utrwalony jest również pogląd, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę samodzielnie tj. z naruszeniem przewidzianego w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04, M. Pr. z 2004, nr 5, str. 202, B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Zakamycze 2005, str. 421). Przenosząc powyższe uwagi na kanwę niniejszej sprawy należy wskazać, iż sporządzona samodzielnie przez skarżącego skarga kasacyjna obarczona jest brakiem nieusuwalnym, gdyż została sporządzona przez osobę nie będącą adwokatem lub radcą prawnym, co w konsekwencji czyni przedmiotową skargę kasacyjną niedopuszczalną. Wobec przedstawionych powyżej argumentów, na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji