II SAB/Go 147/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J.L. na pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 30 września 2021 r., sygn. akt II SAB/Go 147/21 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi J.L. na bezczynność Kierownika Zakładu Gospodarki Komunalnej w przedmiocie usunięcia usterek miejskiej sieci kanalizacyjnej postanawia: odrzucić zażalenie. J.L. pismem z dnia [...] lipca 2021 r. wniósł skargę na bezczynność Kierownika Zakładu Gospodarki Komunalnej w sprawie usunięcia usterek miejskiej sieci kanalizacyjnej. Postanowieniem z dnia 30 września 2021 r., II SAB/Go 147/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę (pkt 1); odmówił przyznania prawa pomocy (pkt 2). W uzasadnieniu postanowienia, odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii dopuszczalności skargi Sąd podał, że przedmiotowa skarga została wniesiona w trybie postępowania skargowego uregulowanego przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej jako: k.p.a.), które to postępowanie nie kończy się wydaniem aktu administracyjnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), nie służy zatem na nie skarga do sądu administracyjnego. Nadto w ocenie Sądu bezczynność Kierownika Zakładu Gospodarki Komunalnej polegająca na nieusunięciu usterek miejskiej sieci kanalizacyjnej nie ma charakteru czynności przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucono skargę (pkt 1 sentencji postanowienia). Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w niniejszej sprawie nie było podstaw do jego uwzględnienia. Zgodnie z treścią art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W orzecznictwie sądowym panuje zgodny pogląd, że o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o taką sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego, zaś stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości co do braku szans na jej uwzględnienie. Przepis art. 247 p.p.s.a. znajduje zastosowanie przede wszystkim w sytuacjach, w których skarga kwalifikuje się do odrzucenia, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Wniosek strony o przyznanie prawa pomocy należało zatem oddalić, o czym orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 października 2021 r. W dniu 18 października 2021 r. do tut. Sądu wpłynęły pisma J.L., w tym zatytułowane jako "Wniosek skarżącego", które z uwagi na swoją treść zostało zakwalifikowane zarządzeniem z dnia 19 października 2021 r. jako zażalenie na pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 30 września 2021 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 20 października 2021 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia, poprzez podanie czy wnosi o uchylenie, czy o zmianę pkt 2 zaskarżonego postanowienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jednocześnie poinformowano stronę o zakwalifikowaniu "Wniosku skarżącego" jako zażalenia na pkt 2 ww. postanowienia. Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie wraz z informacją została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 26 października 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie natomiast do treści art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wskazane w pkt 1 - 10 tego przepisu, które wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (§ 2). Do wyłącznej kompetencji sądu w zakresie prawa pomocy, z wyłączeniem uprawnień referendarzy sądowych, zastrzeżono jedynie orzekanie o odmowie przyznania stronie prawa pomocy z powodu oczywistej bezzasadności jej skargi, stosownie do art. 247 p.p.s.a. (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 258.). Na podstawie art. 258 § 4 zdanie drugie p.p.s.a. na postanowienia albo zarządzenia sądu, o których mowa w § 2 pkt 6-8, w tym na postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy przysługuje zażalenie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 (art. 197 § 2 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Mając na względzie powyższe przepisy, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 października 2021 r. J.L. został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego złożonego zażalenia poprzez podanie, czy wnosi o uchylenie, czy o zmianę pkt 2 postanowienia z 30 września 2021 r. , pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało skutecznie odebrane przez skarżącego w dniu 26 października 2021 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 50 akt). Termin do usunięcia braku formalnego zażalenia upływał zatem w dniu 2 listopada 2021 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia J.L. nie zadośćuczynił powyższemu wezwaniu, wobec czego jego zażalenie na pkt 2 postanowienia z 30 września 2021 r. nie mogło otrzymać dalszego biegu. W konsekwencji, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.