II SAB/Go 155/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej H.Ż. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 12 stycznia 2017 r., sygn. akt II SAB/Go 155/16 w sprawie ze skargi H.Ż. na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2017 r. , sygn. akt II SAB/Go 155/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę H.Ż. na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w przedmiocie wydania zaświadczenia, jako niedopuszczalną z uwagi na brak wyczerpania przez stronę skarżącą trybu zaskarżenia poprzedzającego wniesienie skargi. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 stycznia 2017 r. W dniu 8 lutego 2017 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo skarżącego (oznaczone datą 6 stycznia 2017 r.) skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem WSA w Gorzowie Wlkp., w którym wniósł on o zwrot kosztów, jednocześnie dając wyraz swojemu niezadowoleniu z rozstrzygnięcia Sądu wydanego w dniu 12 stycznia 2017 r. Na podstawie wezwania z dnia 14 lutego 2017 r. pełnomocnik skarżącego wezwany został przez Sąd do sprecyzowania treści pisma skarżącego. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik poinformował, iż jego zdaniem pismo stanowi wniosek o zasądzenie na rzecz skarżącego od organu obowiązku zwrotu kosztów postępowania i że w dalszej części tego pisma skarżący odnosi się do postanowienia Sądu. Jednocześnie pełnomocnik poinformował, iż w dniu [...] lutego 2017 r. skarżący wypowiedział mu pełnomocnictwo. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 2 marca 2017 r. Sąd wezwał skarżącego, działającego osobiście, do sprecyzowania treści jego pisma, które wpłynęło do Sądu w dniu 8 lutego 2017 r., w szczególności do podania czy stanowi ono skargę kasacyjną od postanowienia WSA w Gorzowie Wlkp., z dnia 12 stycznia 2017 r. z wnioskiem o zwrot kosztów postępowania, pod rygorem przyjęcia, iż pismo to stanowi skargę kasacyjną. Wobec analizy treści nadesłanego przez skarżącego pisma z dnia [...] marca 2017 r. i wcześniejszych pism skarżącego uznano, iż pismo złożone w Sądzie w dniu 8 lutego 2017 r. stanowi skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Mając na uwadze, iż podstawą odrzucenia skargi H.Ż. w postanowieniu z dnia 12 stycznia 2017 r. stanowiła niedopuszczalność, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej jako p.p.s.a), od postanowienia tego zgodnie z treścią art. 173 § 1 p.p.s.a. przysługiwało stronie skarżącej prawo do wniesienia skargi kasacyjnej. Skargę kasacyjną należało odrzucić. Wniesienie skargi kasacyjnej wywołuje skutek w postaci wszczęcia sądowo-administracyjnego postępowania drugoinstancyjnego dopiero w sytuacji, gdy spełnione są następujące warunków: 1) skarga wniesiona została w przepisanym terminie (art. 177 p.p.s.a.), 2) skargę wniósł uprawniony podmiot (art. 173 § 2 p.p.s.a.), 3) skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 p.p.s.a.), 4) zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 p.p.s.a.), 5) skarga została należycie opłacona (art. 221 p.p.s.a.). Skarga kasacyjna jako środek odwoławczy od orzeczenia wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny podlega więc w pierwszej kolejności zbadaniu pod względem spełnienia w/w wymogów. Dopiero w sytuacji, gdy stwierdzone zostanie, iż skarga kasacyjna nie zawiera braków formalnych albo braki te zostały w terminie uzupełnione, skarga kasacyjna zostaje przekazana przez wojewódzki sąd administracyjny wraz aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu celem rozpoznania pod względem merytorycznym. Zgodnie z treścią art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna jako kwalifikowane pismo procesowe winna spełniać ogólne wymagania przypisane dla pisma w postępowaniu sądowym, a dodatkowo zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Dodatkowym wymogiem odnoszącym się do skargi kasacyjnej jest przewidziany przepisem art. 175 § 1 p.p.s.a. obowiązek sporządzenia jej przez adwokata lub radcę prawnego, określany przymusem adwokacko-radcowskim. Skarga kasacyjna nie spełniająca wszystkich w/w wymogów albo której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. podlega odrzuceniu przez wojewódzki sad administracyjny. Podkreślić należy jednak, iż uzupełnieniu na podstawie wezwania przewodniczącego podlegają wyłącznie braki odnoszące się do ogólnych wymogów pisma w postępowaniu sądowym, czyli określone w treści art. 46 i 47 p.p.s.a. Natomiast pozostałe braki jako niepodlegające uzupełnieniu skutkują niedopuszczalnością skargi kasacyjnej, a w konsekwencji jej odrzuceniem. W przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna H.Ż. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 12 stycznia 2017 r. odrzucającego skargę, podlega odrzuceniu, gdyż zawiera wadę powodującą jej niedopuszczalność. Uchybienie to polega na niesporządzeniu skargi kasacyjnej przez pełnomocnika profesjonalnego - adwokata lub radcę prawnego, a przez samego skarżącego. Konieczność odrzucenia skargi kasacyjnej dotkniętej tego rodzaju wadą potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 28 stycznia 2004 r. FSK 3/04 oraz w postanowieniu z 5 kwietnia 2006 r. II OZ 349/06). Z tych względów, na podstawie przepisu art. 178 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku skarżącego o zwrot kosztów postępowania Sąd zwraca uwagę, iż zgodnie z treścią art. 209 p.p.s.a. wniosek taki rozstrzygany jest jedynie w orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniach: umarzającym postępowanie na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. i art. 118 § 2 p.p.s.a. (art. 201 p.p.s.a.), uwzględniającym skargę kasacyjną (art. 203 p.p.s.a.), oddalającym skargę kasacyjną (art. 204 p.p.s.a.).