II SAB/Go 189/19
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2019-11-26
Skład orzekający: Sędzia WSA Michał Ruszyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest dopuszczalne, gdy skarga nie została opłacona, a skarżący cofnął ją przed wezwaniem do uzupełnienia braków?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi za skuteczne i dopuszczalne. W sytuacji, gdy skarżący cofnął skargę przed wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego, dalsze wzywanie do opłaty byłoby niecelowe i sprzeczne z zasadą ekonomiki postępowania. Zastosowanie znalazł art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
J.K. złożył skargę na bezczynność Dyrektora Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Następnie skarżący cofnął skargę, oświadczając, że organ udzielił mu żądanej informacji. Skarga nie została opłacona.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na bezczynność Dyrektora Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.
Pismem z dnia [...] października 2019 r. J.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Dyrektora Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Następnie pismem z dnia [...] listopada 2019 r. skarżący oświadczył, iż cofa skargę, wobec udzielenia przez organ żądanej informacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
W tym miejscu trzeba wyjaśnić, że co do zasady merytoryczna ocena oświadczenia o cofnięciu skargi jest dopuszczalna wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu oraz został uiszczony wpis sądowy od skargi. Jeżeli pomimo wezwania wpis od skargi nie zostanie uiszczony, bądź nie zostanie usunięty brak formalny skargi podlega ona odrzuceniu. Odrzucenie skargi z uwagi na brak wpisu jest również uzasadnione, gdy sąd zarządzi wezwanie do uiszczenia wpisu, a strona skarżąca złoży oświadczenie, że cofa skargę.
W niniejszej sprawie skarga nie została opłacona, przy czym strona skarżąca cofnęła skargę zanim sąd zarządził uzupełnienie braku skargi przez uiszczenie wpisu sądowego. W tych okolicznościach Sąd uznał, iż niecelowe, a wręcz wbrew zasadzie ekonomiki postępowania, byłoby wzywanie strony do uiszczenia wpisu sądowego, by następnie uwzględniając jej oświadczenie o cofnięciu skargi umorzyć postępowanie i dokonać zwrotu wpisu.
Uznając zatem cofnięcie skargi za skuteczne i dopuszczalne, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło