II SAB/Go 195/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.C. na przewlekłość Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. A.C., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na przewlekłość postępowania Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Skargę podpisał S.K., podający się za pełnomocnika w sprawie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 października 2021 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do wskazania, czy spełnia wymogi określone w art. 35 § 1 p.p.s.a., a jeśli tak to do złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przez sądami administracyjnymi, w tym do podpisania skargi z dnia [...] września 2021 r. - w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem pominięcia w postępowaniu sądowym. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 28 października 2021 r. i pozostało bez odpowiedzi. 26 października 2021 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika z dnia [...] września 2021 r., przesłane za pośrednictwem organu, zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi. Zarządzeniem z dnia 3 listopada 2021 r. wezwano A.C. do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego wniesionej skargi, pod rygorem odrzucenia, przez własnoręczne podpisanie skargi. Wezwanie przesłano na adres skarżącej ustalony na podstawie akt administracyjnych sprawy, które odebrał w dniu 12 listopada 2021 r. dorosły domownik, co z kolei ustalono w postępowaniu reklamacyjnym z Pocztą. Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu, skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez p.p.s.a. Zgodnie z art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W świetle natomiast art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W niniejszej sprawie skargę w imieniu skarżącej wniósł pełnomocnik S.K., który pomimo wynikającego z art. 37 § 1 p.p.s.a. obowiązku nie dołączył do skargi stosownego pełnomocnictwa. Wobec tego, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 października 2021 r. ww. pełnomocnik został wezwany do wskazania, czy spełnia wymogi określone w art. 35 § 1 p.p.s.a., a jeśli tak to do złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przez sądami administracyjnymi, w tym do podpisania skargi z dnia [...] września 2021 r. - w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem pominięcia w postępowaniu sądowym. Wezwanie zostało doręczone w dniu 28 października 2021 r. i pozostało bez odpowiedzi, w związku z czym Sąd uznał, że strona skarżąca występuje w niniejszej sprawie bez pełnomocnika. Zarządzeniem z dnia 3 listopada 2021 r. wezwano zatem skarżącą do uzupełnienia, w terminie 7 dni braku formalnego wniesionej skargi, pod rygorem odrzucenia, przez własnoręczne podpisanie skargi. W myśl bowiem art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 12 listopada 2021 r. i pozostało bez odpowiedzi. Wobec wskazanych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji. Odnosząc się zaś do złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi należy wskazać, iż cofnięcie skargi może skutkować umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego w sytuacji, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienia NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP z 1990 r., z. 4, poz. 207 oraz z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tymczasem w przedmiotowej sprawie wyżej wymieniony warunek nie został spełniony.