II SAB/Go 2/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.N. na bezczynność i przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie samowoli budowlanej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na rzecz strony skarżącej P.N. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. P.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie samowoli budowlanej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 stycznia 2018 r. w sprawie został wyznaczony termin rozprawy na dzień 7 marca 2018 r. godz. 10.40. Pismem z dnia [...] lutego 2018r. skarżący cofnął skargę z uwagi na wydanie przez organ w dniu [...] stycznia 2018r. decyzji kończącej postępowanie administracyjne [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie żadna z w/w przesłanek stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia przez stronę skarżącą skargi nie zachodzi, zaś wola skarżącego - jako dysponenta skargi - pozostaje dla Sądu wiążąca. Mając na uwadze powyższą okoliczność, cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne, co zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi obligatoryjną przesłankę umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych powodów Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Z kolei rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia znajduje oparcie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.