II SAB/Go 2/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w sprawie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę. Dnia 1 października 2018 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarga M.B. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie naruszenia prawa, która została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SAB/Go 99/18. W skardze skarżący podniósł, że w dniu 23 grudnia 2014 r. złożył wniosek do Burmistrza Miasta i Gminy i do dnia złożenia skargi nie otrzymał odpowiedzi na ww. wniosek. Jednocześnie skarżący wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. wezwano ustanowionego z urzędu pełnomocnika skarżącego adw. M.T. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez dokładne określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego, które nastąpiło wskutek bezczynności organu, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. podkreślił, że organ przekroczył ustawowe terminy na załatwienie sprawy, gdyż od dnia złożenia wniosku z dnia [...] grudnia 2014 r. do dnia wniesienia skargi nie otrzymał skarżący odpowiedzi i jego wniosek nie został rozpoznany. Precyzując skargę pełnomocnik skarżącego stwierdził, że wniosek z dnia [...] grudnia 2014 r. dotyczył m. in. przyznania dodatku mieszkaniowego oraz wznowienia postępowania w trakcie wypłaty dodatku mieszkaniowego. Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2019 r. Przewodniczący Wydziału rozdzielił skargi M.B. i ze sprawy o sygn. akt II SAB/Go 99/18 wyłączył skargę M.B. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego, która została zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Go 2/19. Postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Wezwaniem z dnia [...] kwietnia 2019 r. pełnomocnik skarżącego adwokat A.K.-W. została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi z dnia [...] września 2018 r. poprzez jej dokładne sprecyzowanie, w szczególności poprzez oznaczenie okresu w jaki organ pozostawał bezczynny w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2014 r. o przyznanie dodatku mieszkaniowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że podstawami procesowymi skargi są art. 3 § 2 pkt 8, art. 50 § 1, art. 52 § 2, art. 54 § 1 p.p.s.a. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów art. 7 ust. 7 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych polegające na naruszeniu ustawowych terminów do załatwienia wniosku w zakresie dodatku mieszkaniowego. W ocenie skarżącego bezczynność nastąpiła z upływem miesiąca tj. od dnia 24 lutego 2014 r. Skarżący wniósł o zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy do merytorycznego zakończenia sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi, zobowiązanie Burmistrza do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wedle norm przepisanych. Wezwaniem z dnia [...] maja 2019 r. zwrócono się do organu o udzielenie w terminie siedmiu dni odpowiedzi na skargę, uzupełnionej pismem pełnomocnika skarżącego z dnia [...] kwietnia 2019 r. W odpowiedzi na wezwanie organ uznał skargę za bezzasadną. Wskazał, że wniosek skarżącego z dnia [...] grudnia 2014 r. był procedowany w terminach ustawowych. Sprawa zakończyła się merytorycznie decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...]. Decyzja została wysłana na adres wnioskodawcy i mimo dwukrotnego awizowania skarżący nie odebrał decyzji. Pismem z dnia [...] lipca 2019 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do podania, czy przed wniesieniem do Sądu skargi z dnia [...] września 2018 r. strona skarżąca skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego ponaglenie w trybie art. 37 k.p.a., pod rygorem przyjęcia, że takie ponaglenie nie zostało złożone. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego poinformował, że M.B. nie składał przed wniesieniem skargi ponaglenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej jako k.p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do brzmienia art. 37 § 2 k.p.a. ponaglenie zawiera uzasadnienie. W myśl art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z treści cytowanych przepisów wynika konieczność poprzedzenia ponagleniem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej, czego skarżący w niniejszej sprawie nie uczynił. Powyższe potwierdził pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2019 r. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż warunek skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu nie został w niniejszej sprawie spełniony. Skarga nie została poprzedzona ponagleniem, zatem jest przedwczesna i dlatego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalna.