II SAB/Go 20/11

Dnia 27 lipca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.M. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie urządzenia zjazdu oraz odtworzenia ogrodzenia posesji p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. W.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, w której zakwestionował pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2011r. nr [...] (stanowiące zdaniem skarżącego decyzję administracyjną) zawierające wyjaśnienie, iż Wydział Inwestycji Urzędu Miasta nie wydaje decyzji administracyjnych w sprawach dotyczących wyjazdów z posesji oraz ogrodzeń, w związku z czym złożony do tego wydziału wniosek skarżącego o wyłożenie kostką brukową zjazdu do posesji przy ul. [...] oraz wykonanie ogrodzenia tej posesji w zamian za użyczenie działek i odstąpienie pasa gruntu z działek [...] nie podlegał rozpatrzeniu w drodze decyzji administracyjnej. W ramach zadania przebudowy ul. [...] Miasto zaprojektowało przebudowę zjazdu na posesję skarżącego. Zjazd w ramach przebudowy ul. [...] został wykonany do granic posesji skarżącego, zaś wykonanie pozostałej części zjazdu na terenie prywatnym należy do właściciela. Zgodnie z ustawą z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.) budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległej do drogi, po uzyskaniu w drodze decyzji administracyjnej zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację lub przebudowę zjazdu z zastrzeżeniem, że w przypadku budowy lub przebudowy drogi budowa lub przebudowa zjazdów dotychczas istniejących należy do zarządcy drogi Jednocześnie W.M. podał w skardze, iż dotyczy ona półtorarocznej bezczynności Prezydenta Miasta w powyższej sprawie, zaś w uzasadnieniu powołał przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., dotyczące skargi na bezczynność organów administracji publicznej, zażalenia na niezałatwienie sprawy, o którym mowa w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, jak również skargi o wymierzenie grzywny. Wobec niejednoznacznej treści skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 marca 2011 r. skarżący został wezwany do jej sprecyzowania terminie 7 dni poprzez jednoznaczne określenie, czy została ona wniesiona na bezczynność Prezydenta Miasta, jeżeli tak, to w jakim przedmiocie, pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], czy też zawiera żądanie wymierzenia organowi grzywny, jeżeli tak, to w jakim trybie – art. 55 § 1 p.p.s.a. czy art. 154 § 1 p.p.s.a., pod rygorem przyjęcia, że skarga została wniesiona na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie przesunięcia przejścia dla pieszych. Z uwagi na brak jednoznacznej odpowiedzi skarżącego na powyższe wezwanie, zgodnie z rygorem nadanym w zarządzeniu Sąd przyjął, iż skarga w niniejszej sprawie została wniesiona na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie przesunięcia przejścia dla pieszych. Z akt sprawy wynika, iż dnia 16 czerwca 2009 r. skarżący złożył w Wydziale Inwestycji Urzędu Miasta wniosek o zmianę lokalizacji przejścia dla pieszych na ul [...], kierując się przy tym chęcią zwiększenia bezpieczeństwa pieszych korzystających z tego przejścia oraz podkreślając, iż jest to sprawa ważna dla ogółu mieszkańców. Uwagi W.M. nie zostały jednak uwzględnione i przejście zostało urządzone w niewłaściwym zdaniem skarżącego miejscu. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż skarga została złożona z pominięciem wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a., ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Omawiana skarga dotyczy bezczynności organu w przedmiocie zmiany lokalizacji przejścia dla pieszych.