II SAB/Go 20/13

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2013-05-31

Skład orzekający: Grażyna Staniszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, w szczególności bez wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w przepisach prawa, w tym przypadku nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia zgodnie z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Niewniesienie takiego zażalenia, mimo wezwania sądu do jego wykazania, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Centrum Pomocy Rodzinie i Polityki Społecznej w przedmiocie zasiłku celowego, wskazując na brak informacji ze strony organu. Sąd wezwał skarżących do wykazania, czy przed wniesieniem skargi złożyli zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na bezczynność organu, pod rygorem przyjęcia, że zażalenie takie nie zostało wniesione. Skarżący nie udzielili odpowiedzi w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 31 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.N. i D.N. na bezczynność Dyrektora Centrum Pomocy Rodzinie i Polityki Społecznej w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] luteg0 2013 r. C.N. oraz D.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Dyrektora Centrum Pomocy Rodzinie i Polityki Społecznej w przedmiocie zasiłku celowego, podkreślając że do dnia wniesienia skargi nie otrzymali żadnej informacji na temat spraw, z którymi zwrócili się do organu. Wezwani do wykazania, iż przed wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargi złożyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie w trybie art. 37 kpa na bezczynność wskazanego wyżej organu, pod rygorem przyjęcia, że zażalenie takie nie zostało wniesione, C.N. i D.N. nie udzielił odpowiedzi w wyznaczonym przez Sąd terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. Zgodnie z treścią art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zatem, wobec okoliczności, iż przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność organu administracji publicznej, wyjaśnić należy, iż środkiem zaskarżenia, wskazanym w art. 52 § 1 ppsa - w takim przypadku - jest zażalenie do organu wyższego stopnia, o którym art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. nr 98 poz. 1071 ze zm. - dalej jako "kpa"). Zgodnie bowiem z przepisem art. 37 § 1 kpa stronie w trakcie postępowania administracyjnego służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia w sytuacji, gdy właściwy w sprawie organ nie załatwi sprawy w terminie określonym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w sytuacji, gdy w/w organ nie zawiadomi strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie ze wskazaniem przyczyn zwłoki i podaniem nowego terminu załatwienia sprawy. Stosownie do treści art. 17 pkt 1 kpa organem wyższego stopnia, o którym mowa także w art. 37 § 1 in fine kpa, wobec organów jednostek samorządu terytorialnego jest samorządowe kolegium odwoławcze. Obowiązek zapewnienia realizacji zadań pomocy społecznej spoczywa na jednostkach samorządu terytorialnego oraz na organach administracji rządowej w zakresie ustalonym ustawą (art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący nie wyczerpali środków zaskarżenia jakie przysługiwały im w przedmiotowej sprawie, gdyż nie wnieśli zażalenia w trybie art. 37 kpa. Wezwani przez Sąd do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wnieśli do SKO zażalenie, o którym mowa w art. 37 kpa, pod rygorem przyjęcia, iż takiego zażalenia nie wnosili, C.N. oraz D.N. nie udzielili żadnej odpowiedzi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone zarówno C.N. jak i D.N. w dniu 15 maja 2013 r., co oznacza iż termin do wykonania powyższego wezwania Sądu upłynął dla każdego z skarżących z dniem 22 maja 2013 r. Wyznaczony przez Sąd termin upłynął bezskutecznie. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa sąd odrzuca skargę, jeśli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Jedną z objętych tym przepisem "innych przyczyn" jest właśnie niewyczerpanie środków zaskarżenia przewidzianych w art. 52 ppsa , w tym przypadku zażalenia z art. 37 kpa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowił jak w sentencji orzeczenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło