II SAB/Go 206/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Asesor WSA Jarosław Piątek Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2020 r. sprawy ze skargi J.K. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Pismem z dnia [...] października 2019 r. J.K. zwrócił się do Starosty o udostępnienie informacji publicznej w postaci: 1. Wszystkich umów i aneksów zawartych z firmą B N.Ż.. 2. Wszystkich faktur wystawionych na firmę B N.Ż.. 3. Umowy [...] z dnia [...] maja 2019 r. wraz z zapłaconą fakturą zawartej z M.K. dotyczącej publikacji informacji na stronie internetowej [...] informacji związanych z prowadzoną przez Starostwo Powiatowe działalnością. 4. Umowy [...] z dnia [...] września 2018 r. wraz z zapłaconą fakturą zawartej z firmą H Sp. z o.o. dotyczącej wyprodukowania i wyemitowania cyklu "Wiadomości Powiatowych", a także realizowanie transmisji na żywo z obrad Rady Powiatu. Skarżący domagał się przesłania zeskanowanych dokumentów na jego adres poczty elektronicznej. W odpowiedzi na wniosek organ pismem z dnia [...] listopada 2019 r. poinformował wnioskodawcę odnośnie pkt 1, że nieprecyzyjny sposób sformułowania wniosku - bez podania, jakiego okresu dotyczy informacja, nie pozwala organowi na określenie zakresu żądania, w związku z tym żądanie to nie może zostać potraktowane jako wniosek o dostęp do informacji publicznej. W zakresie pkt 2 organ poinformował, że Powiat nie wystawił żadnych faktur na firmę B N.Ż.. Odnośnie pkt 3 i 4 organ przesłał wnioskodawcy umowy nr [...] z [...] maja 2019 r. oraz nr [...] z [...] września 2018 r. Następnie pismem z dnia [...] listopada 2019 r. J.K. skierował do Starosty wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wszystkich faktur wystawionych przez firmę B N.Ż. i przesłanie zeskanowanych dokumentów drogą elektroniczną. W odpowiedzi na wniosek organ pismem z dnia [...] listopada 2019 r. poinformował, że nieprecyzyjny sposób sformułowania wniosku - bez podania, jakiego okresu oraz podmiotu, na rzecz którego wystawiono faktury VAT dotyczy informacja, nie pozwala organowi na określenie zakresu żądania, w związku z tym żądanie to nie może zostać potraktowane jako wniosek o dostęp do informacji publicznej. Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. J.K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., w której zaskarżył bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na jego wnioski. Wskutek tej bezczynności skarżący zarzucił organowi naruszenie: 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie, w jakim przepis ten stanowi normatywną gwarancję prawa do informacji publicznej, poprzez niezrealizowanie wniosku o udostępnienie informacji o działalności podmiotu zobowiązanego, 2. art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429, dalej jako u.d.i.p.) w zakresie w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja publiczna jest udostępniana na wniosek, poprzez nieprawidłowe zastosowanie, polegające na niezrealizowaniu złożonego wniosku z powodu nieprecyzyjnego zakresu żądania, podczas gdy treść wniosku nie budzi wątpliwości co do zakresu oczekiwanej informacji publicznej. Wobec powyższego skarżący wniósł o orzeczenie, że Starosta dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosków z dnia [...] października 2019 r., doprecyzowanego pismem z dnia [...] listopada 2019 r. oraz zasądzenie od Starosty na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi J.K. podkreślił, że z treści złożonych wniosków wynika jednoznacznie, jakich konkretnie dokumentów domaga się, a w konsekwencji – jaki charakter mają żądane informacje, w szczególności, czy mają cechy informacji publicznej, co pozwala organowi na ocenę, czy wniosek dotyczy informacji publicznej. W ocenie skarżącego z treści wniosków jasno wynika przedmiot i zakres żądania oraz miejsce i sposób udostępnienia, co jego zdaniem obliguje podmiot zobowiązany do jego załatwienia zgodnie z przepisami u.d.i.p. Organ nie zrealizował w sposób prawidłowy wniosku o udostępnienie informacji publicznej, co zdaniem skarżącego sprawia, że pozostaje on w bezczynności w przedmiocie udostępnienia wskazanej we wniosku informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, że skarżący nie wskazał we wniosku okresu, którego dotyczy żądnie oraz podmiotu, z którym firma miałaby zawrzeć umowy. Punkt 2 wniosku z dnia [...] października 2019 r. jest dla organu niezrozumiały z uwagi na fakt żądania udostępnienia wszystkich faktur wystawionych na firmę B N.Ż.. Organ nie ma podglądu do rejestru VAT ww. firmy i organ nie jest ww. przedsiębiorcą. Pełnomocnik organu podkreślił, że organ nie jest uprawniony do modyfikacji wniosku, a treść żądania jawi się jako nad wyraz abstrakcyjna a także w pełni niezrozumiała. Dodatkowo pełnomocnik organu wskazał, że organ niezwłocznie po otrzymaniu wniosku udzielił żądanej informacji publicznej oraz poinformował o niedokładnym sprecyzowaniu wniosku. W ocenie organu nie sposób uznać, że działanie organu nacechowane było złą wolą, bądź przypisać jemu lekceważący stosunek do prawa. Zdaniem organu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi przypadek oczywistego braku podejmowania przez organ jakichkolwiek czynności, czy też lekceważenia wniosku skarżącego i braku woli załatwienia sprawy, które można byłoby rozpatrywać w kategoriach rażącego naruszenia prawa, oznaczającego wadliwość kwalifikowaną, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. Pobieżna analiza akt wskazuje na to, że organ w każdym przypadku bez nieuzasadnionej zwłoki odpowiedział na skierowany do niego wniosek, w ocenie organu nie może być mowy o rażącym naruszeniu prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność Starosty w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...] października 2019 r., uzupełnionego pismem z dnia [...] listopada 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej stan bezczynności ma miejsce w przypadku podmiotu, który będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w sposób przewidziany w u.d.i.p., wbrew przepisom prawa, ani nie udostępnia w nakazanym terminie w drodze czynności materialno-technicznej żądanej informacji, ani też nie podejmuje innego działania mającego na celu rozpoznanie wniosku. Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniania na wniosek. Wniosek o udzielenie informacji publicznej może mieć dowolną postać, o ile zaś wynika z niego w sposób jasny, co jest jego przedmiotem (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2009 r., I OSK 1277/08). Mimo zatem, że wniosek składany w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie musi odpowiadać żadnym szczególnym wymogom formalnym, to jednak minimalne wymogi odnośnie takiego wniosku muszą obejmować jasne sformułowanie, pozwalające na określenie przedmiotu i zakresu żądania. Podmiot zobowiązany jest bowiem związany treścią wniosku i nie jest upoważniony do żądania od wnioskodawcy sprecyzowania lub uzupełnienia wniosku. W tym zakresie nie stosuje się art. 64 § 2 k.p.a., pozwalającego organowi na wezwanie strony do uzupełnienia braków podania, ponieważ przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach dostępu do informacji publicznej stosuje się jedynie do decyzji wydanych na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2013 r., I OSK 2889/12). W związku z tym przyjmuje się, że żądanie oczywiście niejasne, niezrozumiałe nie stanowi wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a brak wyraźnej podstawy prawnej do uzupełniania wniosku powoduje, że podmiot powinien ograniczyć się do poinformowania, że wniosek nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej (zob. M. Bernaczyk, Prawo do informacji publicznej w Polsce i na świcie, Warszawa 2014, s. 447). W sytuacji gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest niejasny, zawiły lub wychodzi poza zakres uprawnień statuowanych przez ustawę o dostępie do informacji publicznej, uznać należy, że nie dotyczy on informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 30 października 2018 r., I OSK 59/17). W ocenie Sądu wniosek o udzielenie informacji publicznej złożony przez skarżącego w rozpoznawanej sprawie nie zawierał precyzyjnego określenia zakresu żądanych informacji określonych w pkt 1 wniosku. Mianowicie, z treści wniosku nie wynikało jakich umów zawartych z firmą B N.Ż. wniosek dotyczy, w szczególności z jakiego okresu. Jeżeli przyjąć, że wnioskodawcy chodziło o wszystkie umowy zawarte z tą firmą przez Powiat, to teoretycznie mógłby to być okres nawet od daty powstania powiatu. Z treści wniosku nie wynika też jakich faktur wniosek dotyczy. Z brzmienia wniosku z [...] października 2019 r. wynikało, że chodzi o wszystkie faktury, których płatnikiem była firma B N.Ż., przy czym nie określono podmiotu wystawiającego faktury, natomiast z pisma z [...] listopada 2019 r. uzupełniającego wniosek wynikało, że chodzi o wszystkie faktury, w których wystawiającym była firma B N.Ż., ale nie określono kto miał być płatnikiem, w jakim okresie miały być wystawione, z tytułu jakich usług wykonanych przez wystawiającego fakturę. Przy tym w jednym i drugim przypadku nie wiadomo dlaczego wszystkimi fakturami tej firmy miałby dysponować organ. Ponieważ, jak wskazano wyżej, organ nie miał możliwości wezwania do uzupełnienia braków wniosku w oparciu o art. 64 § 2 k.p.a., za wystarczającą formę odniesienia się do takiego wniosku, należało uznać pisma organu z [...] listopada 2019 r. i [...] listopada 2019 r. zawiadamiające o braku możliwości zastosowania do wniosku przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2007 r., I OSK 50/06). Organ udzielił odpowiedzi na pytanie 2 zawarte we wniosku o udzielenie informacji publicznej informując, że nie wystawiał żadnej faktury na rzecz firmy B N.Ż.. Jak wynika z złożonych przez organ dokumentów w odpowiedzi na pytanie 3 i 4 zawarte we wniosku doręczono skarżącemu odpisy wskazanych w tych punktach umowy. Natomiast w kwestii żądania przesłania faktury organ stwierdził, że wniosek w tym zakresie nie jest precyzyjny, nie pozwala ustalić jakiej faktury wniosek dotyczy. Z treści umowy, o której mowa w punkcie 3 wniosku wynika, że w związku z jej realizacją już do chwili złożenia wniosku było wystawionych kilka faktur (§ 3 umowy). Natomiast z treści umowy opisanej w pkt 4 wniosku wynika, że w ramach jej wykonania wystawiono również co najmniej kilkanaście faktur i to z różnych tytułów (za wyprodukowanie programu "Wiadomości Powiatowe" oraz za emitowanie i archiwizowanie sesji rady powiatu). Tym samym wniosek o udzielenie w tej części informacji nie był należycie precyzyjny. Reasumując należy stwierdzić, że złożony przez skarżącego wniosek o udostępnienie informacji publicznej odnośnie pkt 1, 3 i 4 w zakresie przeslania odpisów faktur był na tyle nieprecyzyjny, że organ nie miał możliwości rozpoznania żądania w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i w związku z tym brak było podstaw do uznania, że organ pozostaje w bezczynności w udzieleniu informacji publicznej skarżącemu. Natomiast skarżącemu nadesłano odpisu objętych wnioskiem umowy o których mowa w pkt 3 i 4 wniosku oraz udzielono odpowiedzi, że organ nie wystawiał faktur na rzecz firmy o której mowa w pkt 2 wniosku. Tym samym wniosek o udzielenie informacji publicznej został rozpatrzony przez organ w całości, organ tym samym nie pozostaje w bezczynności. Mając powyższe na uwadze skargę oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.