II SAB/Go 21/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.F. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku o wykonanie decyzji postanawia: odrzucić skargę. A.F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wykonania decyzji. W uzasadnieniu swojej skargi strona między innymi wniosła o "stwierdzenie decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014r., która stała się prawomocna i nigdy nie była przez organ II instancji uchylona". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania. Zarządzeniem z dnia 21 marca 2017r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowanie skargi poprzez wskazanie czy skarga ta dotyczy bezczynności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku o wykonanie decyzji Prezesa ZUS nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014r., pod rygorem przyjęcia, że skarga dotyczy ww. wniosku – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Jednocześnie, wobec faktu, że nie można jednoznacznie stwierdzić, co jest przedmiotem skargi A.F., wezwano skarżącego m.in. do wykazania w ww. terminie czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi złożył do organu wniosek o wykonanie ww. decyzji nr [...] (nadesłania tego wniosku wraz z dowodem doręczenia) oraz czy wyczerpał tryb określony art. 37 kpa tj. czy wezwał organ do usunięcia naruszenia pod rygorem przyjęcia, że takie wezwanie nie zostało przez skarżącego złożone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Wspólną cechą wymienionych decyzji, postanowień, aktów czy czynności jest ich władczy charakter wyrażający się w możliwości kształtowania administracyjnej pozycji adresata. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest istnienie sprawy administracyjnej, której organ - pomimo istnienia prawnego obowiązku – na żądanie strony lub z urzędu, nie załatwia w jednej z wymienionych nazwanych form przejawu działalności administracji publicznej. Innymi słowy, skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna w przypadku, gdy przedmiotem bezczynności jest niewydanie aktu lub niepodjęcie czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w konkretnej sprawie, ponieważ skarga na bezczynność organu jest pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r. OSK 247/04). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku o wykonanie decyzji tego organu nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014r. dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek. Umorzenie ww. należności następowało w trybie i na zasadach określonych przepisami ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz.U. z 2012r. poz. 1551 ze zm. - ustawa wygasła z dniem 15 stycznia 2015r.) . Podkreślić należy, iż umorzenie postępowania oznacza, iż jest ono zakończone. Decyzja nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014r. Prezesa ZUS umarza postępowanie w przedmiocie umorzenia należności. W związku z tym organ nie jest już zobowiązany, po uprawomocnieniu się decyzji nr [...], do podejmowania jakichkolwiek czynności w sprawie, bowiem wydanie ww. decyzji kończy postępowanie. Podsumowując, organ wydając decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek w istocie nie umorzył tych należności, a skarżący nadal jest zobowiązany do ich zapłaty. Umorzenie postępowania w przedmiocie umorzenia należności nie oznacza umorzenia tych należności. Konsekwencją powyższego jest uznanie, że skarga na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych polegająca de facto na niewykonaniu własnej decyzji nr [...] nie jest dopuszczalna. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.