II SAB/Go 23/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.L. na bezczynność Starosty S. w przedmiocie wydania zaświadczenia p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2010 r. J.Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na bezczynność Starosty Powiatu w sprawie rozpatrzenia wniosku złożonego w dniu [...] grudnia 2009 r. o "uznanie sprzedanego mu fragmentu budynku w [...] jako nienadający się do zamieszkania". Skarżący wskazywał, że Starosta nie ustosunkował się do jego prośby. Dnia [...] czerwca 2010 (dzień doręczenia 21 czerwca 2010) wezwano J.Ł. do wskazania, czy przed wniesieniem skargi z [...] maja 2010 na bezczynność Starosty Powiatu, złożone zostało zażalenie w trybie art. 37 KPA do organu nadrzędnego w stosunku do Starosty Powiatu. Z odpowiedzi skarżącego z dnia [...] czerwca 2010 wynika, że kierował pisma do różnych organów – Izby Obrachunkowej, Wojewody, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, kwestionując postępowanie Prezydenta Miasta oraz Rady Miasta. W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 2 lipca 2010r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z [...] lipca 2010r. poinformowało, że J.Ł. nie złożył zażalenia w trybie art. 37 KPA na załatwienie sprawy z wniosku z dnia [...] grudnia 2009r. o wydanie zaświadczenia w zakresie samodzielności lokalu mieszkalnego przez Starostę Powiatu w terminie określonym w art. 35 i 36 KPA. W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatu stwierdził, że skarżący nie przedstawił jednoznacznie i precyzyjnie zarzutów, dlatego też Starosta nie mógł ustosunkować się do niniejszej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W trybie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 § 2). Skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności Starosty Powiatu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z [...] grudnia 2009 o wydanie zaświadczenia w zakresie samodzielności lokalu mieszkalnego. Zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali organem, który stwierdza spełnienie wymagań do uznania lokalu za "samodzielny lokal mieszkalny" opisany w art. 2 ust. 2, jest starosta. Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - w razie nie załatwienia sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego I OPS 2/09 z 27 lipca 2009r. organem właściwym do rozpoznania zażalenia od postanowienia starosty w sprawie, o której mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.), jest samorządowe kolegium odwoławcze. Skarżący na wezwanie sądu wskazał, iż swoje pisma kierował na działanie Prezydenta oraz Rady Miasta. Również z pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2010r. wynika, iż skarżący przed wniesieniem przedmiotowej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. nie składał zażalenia na bezczynność Starosty Powiatu do organu administracji publicznej wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wyczerpanie zaś przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 k.p.a. jest warunkiem do skutecznego wniesienia skargi do Sądu na bezczynność organu administracji publicznej. W konsekwencji powyższych ustaleń, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie strona skarżąca warunku tego nie spełniła. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niewątpliwie przyczyną taką jest niewyczerpanie środków zaskarżenia - tu wniesienie zażalenia na bezczynność organu w trybie art. 37 k.p.a. Wprawdzie zażalenie to nie jest typowym środkiem zaskarżenia, jednakże przyjmuje się, że ma ono charakter takiego środka prawnego w rozumieniu cyt. wyżej przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem służy zakwestionowaniu przez legitymowany podmiot bezczynności organu administracji publicznej w celu doprowadzenia do podjęcia określonego działania przez organ będący w tej bezczynności. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak wyżej. Nadto nadmienić jedynie należy, iż odrzucenie w niniejszej sprawie skargi z dnia [...] maja 2010 r., z powodu braku zażalenia określonego w art. 37 k.p.a. przed wniesieniem do Sądu tejże skargi, nie wyklucza możliwości ponownego wniesienia przez skarżącego do Sądu skargi na bezczynność Starosty Powiatu, po uprzednim wniesieniu zażalenia na bezczynność tego organu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako organu wyższego stopnia.