II SAB/Go 24/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Protokolant st. sekr. sąd Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2010 r. sprawy ze skargi M.G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia: I. umorzyć postępowanie, II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego M.G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. 1. Pismem z dnia 28 kwietnia 2010 r. M.G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie rozpatrzenia jego odwołania z dnia [...] lutego 2010 r. od decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r. Burmistrza Nr [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego oraz gospodarczego w zabudowie zagrodowej, na działce nr [...]. Skarżący wskazał, iż do organu wpłynęły akta sprawy wraz z jego odwołaniem od decyzji z [...] stycznia 2010 r., pomimo tego nie rozpatrzył on jego sprawy. W toku postępowania odwoławczego tylko raz został zawiadomiony o przesunięciu terminu rozpoznania odwołania do dnia 19 kwietnia 2010 r., bez wskazania przy tym konkretnej przyczyny zwłoki organu. Pomimo upływu wyznaczonego przez organ terminu odwołanie nie zostało rozpatrzone, co zdaniem skarżącego uzasadnia wniesienie przez niego przedmiotowej skargi. 2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie względnie o oddalenie skargi, w pierwszej kolejności wskazując na złożenie skargi bez wyczerpania przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia. Uzasadniając stanowisko co do zasadności oddalenia skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, iż w rozpatrywanej sprawie decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. organ ten uchylił decyzję Burmistrza z dnia [...] sierpnia 2009 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Z uwagi na złożenie od powyższej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (sprawa o sygn. akt II SA/Go 180/10) akta administracyjne wraz z odpowiedzią na skargę, zostały przesłane sądowi. W dniu 28 lipca 2010 r. organ odwoławczy przedłożył w Sądzie pismo procesowe wraz z odpisem decyzji z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] wydanej po rozpoznaniu odwołania M.G. od decyzji Burmistrza z [...] stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej jako: p.p.s.a.) sądowa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawie skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a cyt. przepisu tj. w sytuacjach, gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia (w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym, zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty), bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. 4. W rozpoznawanej sprawie przedmiot skargi stanowiła bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie dotyczącej rozpatrzenia odwołania skarżącego od decyzji wydanej przez Burmistrza z dnia [...] stycznia 2010 r. odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla planowanej przez niego inwestycji. Odnosząc się do jej dopuszczalności wedle utrwalonego w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądu, skarga na bezczynność samorządowego kolegium odwoławczego nie wymagała uprzedniego składania zażalenia lub wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie NSA 6 lipca 2006 r., I OSK 480/06, publ. LEX nr 188512). Biorąc pod uwagę fakt, iż odwołanie wniesione zostało w dniu 9 lutego 2010 r. (do SKO wpłynęło w dniu 19 lutego 2010 r.) skarga z dnia [...] kwietnia 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – k. 4) na bezczynność Kolegium złożona została przez skarżącego po upływie terminu do załatwienia sprawy tj. rozpatrzenia odwołania, o którym mowa w art. 35 k.p.a. oraz terminie na jaki postępowanie przed organem drugiej instancji zostało przedłużone. 5. Jednak istotą skargi na bezczynność jest sprawdzenia czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy, czyli w przedmiotowym przypadku rozpoznał odwołanie skarżącego. W dacie wniesienia skargi to jeszcze nie nastąpiło, jednakże od dnia 27 lipca 2010 r. organ nie pozostawał już w bezczynności. Podstawę do takiej interpretacji stanowi treść art. 149 p.p.s.a., zgodnie z którym uwzględniając skargę na bezczynność organu sąd władny jest jedynie do zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu administracyjnego lub podjęcia określonej czynności. Jeżeli zatem jeszcze w toku postępowania sądowego organ wydał decyzję, której dotyczy skarga na bezczynność zastosowanie przymusu przewidzianego w art. 149 p.p.s.a. staje się bezprzedmiotowe. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu 7 sędziów z dnia 26 listopada 2008 r. (I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63) w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności zastosowanie powinien znaleźć przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nakazujący umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wywołane skargą. 6. W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł w oparciu o treść art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. uznając, iż wydanie decyzji przez organ drugiej instancji, w kontekście bezczynności, miało charakter autokontrolny.