II SAB/Go 25/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.T. na bezczynność Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie braku przedłużenia zasiłku okresowego i zasiłków celowych postanawia odrzucić skargę. Pismami datowanymi na dzień [...] marca 2011 r. A.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kilka pism "skarg" na działanie i bezczynność Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie zasiłków z pomocy społecznej, przy czym jedno z pism: "Skarga na krzywdzenie mnie bezczynnością OPS zaskarżam brak przedłużenia mi zasiłku okresowego i zasiłków celowych na jedzenie, lekarstwa i innych, które mi wypłacano w 2010 roku (...)" z wnioskiem o nakazanie przedłużenia i wypłacania zasiłku okresowego i celowych zostało wniesione bezpośrednio do Sądu, a inne za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wlkp. Zarządzeniem z dnia 9 czerwca 2011 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków skargi z dnia [...] marca 2011 r. zatytułowanej: "Skarga na krzywdzenie mnie bezczynnością OPS", poprzez jednoznaczne wskazanie bezczynności Ośrodka Pomocy Społecznej (daty i indywidualnego oznaczenia), w zakresie rozpoznania jakiego wniosku lub wniosków skarżącego bądź jakich czynności skarga dotyczy oraz do wykazania, czy w związku z wniesieniem skargi do tut. Sądu skarżący wyczerpał tryb administracyjny, a więc czy złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a. W piśmie tym, doręczonym skarżącemu w dniu 15 czerwca 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 34 akt sprawy), zamieszczono pouczenie, że nieuzupełnienie w terminie 7 dni braków skargi, spowoduje jej odrzucenie. W wyznaczonym terminie skarżący nie usunął braku formalnego skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc iż z uwagi na niesprecyzowanie przez skarżącego przy prowadzeniu jakiego postępowania organ rzekomo dopuścił się bezczynności, niemożliwe jest merytoryczne ustosunkowanie się do treści wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Sygn. akt II SAB/Go 25/11 Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a." wprowadził dwojakiego rodzaju wymagania, jakim powinna odpowiadać skarga. Przede wszystkim skarga powinna zawierać elementy wskazane w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego) oraz czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Wymienione warunki formalne są niezbędne, by skardze nadano bieg i by podniesione w niej zarzuty mogły stać się przedmiotem merytorycznego rozpoznania. Nieuzupełnienie któregokolwiek z nich na wezwanie Sądu wystosowane zgodnie z przepisem art. 49 § 1 p.p.s.a. powoduje negatywne konsekwencje dla skarżącego w postaci odrzucenia skargi -zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Na podstawie analizy akt administracyjnych sprawy oraz innych spraw toczących się przed tutejszym Sądem ze skarg A.T. z zakresu pomocy społecznej należy stwierdzić, iż wobec wielości wniosków skarżącego kierowanych do organów pomocy społecznej o przyznanie pomocy finansowej jak również wniesienia do sądu administracyjnego kilku podań zawierających zbieżne zarzuty i żądania w związku z bezczynnością organów pomocy społecznej nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie. Postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem skargowym, co oznacza, iż Sąd nie może domniemywać intencji strony skarżącej, gdyż to skarżący precyzuje treść, a w szczególności przedmiot skargi. W tej sytuacji brak jednoznacznego skonkretyzowania, którego wniosku lub wniosków A.T. przedmiotowa skarga dotyczy - na podstawie lakonicznych zarzutów zawartych w skardze z dnia [...] marca 2011 r. oraz akt administracyjnych załączonych do sprawy, uniemożliwia nadanie skardze na bezczynność Ośrodka Pomocy Społecznej dalszego biegu . Wobec powyższego na podstawie zarządzenia Sędziego z dnia 9 czerwca 2011 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni braków formalnych skargi z dnia [...] marca 2011 r., poprzez jednoznaczne wskazanie bezczynności Ośrodka Pomocy Społecznej, w zakresie jakiego wniosku lub wniosków, bądź jakich czynności skarga dotyczy. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił braków skargi. Sygn. akt II SAB/Go 25/11 W tym miejscu należy wskazać, że Sądowi znany jest z urzędu fakt, iż pod sygnaturą akt II SAB/Go 29/11 toczy się postępowanie w sprawie ze skargi A.T. na "bezczynność organu i niechęć wykonania oraz brak wykonania przez OPS orzeczenia SKO nakazującego wydać do 25-03-2011 roku decyzje o pomocy celowej na moje wnioski z [...]-12-2010 roku". Wobec powyższego skarga na bezczynność w ww. zakresie będzie przedmiotem rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Nadto podkreślić należy, iż zgodnie z treścią art. 52 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zatem, wobec okoliczności, iż przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność organu administracji publicznej, wyjaśnić należy, iż środkiem zaskarżenia, wskazanym w art. 52 § 1 p.p.s.a. - w takim przypadku - jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwanej dalej jako "K.p.a.". Zgodnie bowiem z przepisem art. 37 § 1 K.p.a. stronie w trakcie postępowania administracyjnego służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia w sytuacji, gdy właściwy w sprawie organ nie załatwi sprawy w terminie określonym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w sytuacji, gdy w/w organ nie zawiadomi strony 0 każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie ze wskazaniem przyczyn zwłoki 1 podaniem nowego terminu załatwienia sprawy. Stosownie do treści art. 17 pkt 1 K.p.a. organem wyższego stopnia, o którym mowa także w art. 37 § 1 in fine K.p.a., wobec organów jednostek samorządu terytorialnego jest samorządowe kolegium odwoławcze. Wobec powyższego warunkiem niezbędnym dopuszczalności skargi na bezczynność OPS w sprawie z zakresu przyznania świadczeń z pomocy społecznej było uprzednie wniesienie zażalenia na niezałatwienie konkretnej sprawy administracyjnej w terminie do organu wyższego rzędu. Z analizy akt administracyjnych sprawy toczącej się przed tutejszym Sądem pod sygn. akt II SA/Go 231/11 wynika, iż postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało za uzasadnione zażalenie A.T. na niezałatwienie w terminie jego wniosku z dnia [...] grudnia 2010r. i wyznaczyło Sygn. akt II SAB/Go 25/11 Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej działającemu z upoważnienia Burmistrza Miasta dodatkowy termin załatwienia sprawy z tego wniosku w sprawie udzielenia pomocy społecznej w formie zasiłku celowego i okresowego. Mając jednakże na uwadze fakt, iż skarżący na wezwanie Sądu nie uzupełnił we wskazanym terminie braku formalnych skargi poprzez wskazanie bezczynności organu z którego z jego wniosków skarga dotyczy, nie można stwierdzić, czy powyższe zażalenie i rozstrzygnięcia dotyczy bezczynności w sprawie administracyjnej stanowiącej przedmiot niniejszej skargi. W żadnym miejscu w treści skargi A.T. nie wskazał, iż dotyczy ona jego wniosku z dnia [...] grudnia 2010 r. Na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, jak również wtedy, gdy wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Jedną z objętych tym przepisem "innych przyczyn" jest właśnie niewyczerpanie środków zaskarżenia przewidzianych w art. 52 p.p.s.a. , w tym przypadku zażalenia z art. 37 K.p.a. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.