II SAB/Go 25/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.C. o przywrócenie terminu do udzielenia odpowiedzi na wezwanie z dnia 10 maja 2013r. w sprawie ze skargi T.C. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do udzielenia odpowiedzi na wezwanie z dnia 10 maja 2013r. W dniu 29 kwietnia 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga T.C. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie zasiłku celowego. Pismem sądowym z dnia 10 maja 2013r., wystosowanym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 maja 2013r., wezwano skarżącego do podania w terminie 7 dni, czy przed złożeniem skargi do Sądu wniósł w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego zażalenie na bezczynność Kierownika OPS do organu nadrzędnego, tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz do ewentualnego nadesłania kopii zażalenia, pod rygorem przyjęcia, że zażalenie takie nie zostało wniesione. Wezwanie powyższe skarżący odebrał osobiście w dniu 22 maja 2013r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu T.C. nie udzielił na nie odpowiedzi. Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2013r., sygn. akt II SAB/Go 25/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę T.C. jako niedopuszczalną, z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia. W dniu 20 czerwca 2013r. do Sądu wpłynęło pismo T.C., w którym wniósł o przywrócenie terminu do udzielenia informacji określonych w piśmie sądowym z dnia 10 maja 2013r. Wniosek swój umotywował brakiem możliwości finansowych na wykonywanie czynności prawnych w okresie od [...] maja 2013r. do [...] czerwca 2013r., takich jak kserowanie pism i wysyłanie ich listami poleconymi. Jednocześnie skarżący złożył oświadczenie, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Kierownika OPS nie wnosił do SKO, ani do żadnego innego organu zażalenia na bezczynność w/w organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminowi procesowemu, gdy strona nie ponosi winy w tym uchybieniu. W świetle ugruntowanego orzecznictwa administracyjnego przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. Innymi słowy nie jest możliwe przywrócenie terminu, gdy z okoliczności sprawy będzie wynikało, że strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione (postanowienie NSA z dnia 20 października 2009r., sygn. akt I OZ 971/09; postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012r., sygn. akt I OZ 117/12; postanowienie NSA z dnia 30 grudnia 2008r., sygn. akt I OZ 925/08). W przedmiotowej sprawie skarżący T.C. wskazał, że nie miał środków pieniężnych na kserowanie pism i wysyłanie ich listami poleconymi. Zdaniem Sądu okoliczności te nie stanowią trudnej do przezwyciężenia przeszkody, uniemożliwiającej skarżącemu wywiązanie się z obowiązku przekazania Sądowi informacji odnośnie złożenia zażalenia w trybie art. 37 kpa na bezczynność Kierownika OPS do organu nad nim nadrzędnego. Nie ulega wątpliwości, że skarżący nie miał obowiązku sporządzania kserokopii pism, nie miał też obowiązku udzielenia stosownych informacji w formie listu poleconego. Przesyłki pocztowe o charakterze listów zwykłych, nadanych na poczcie z zachowaniem wyznaczonego przez Sąd terminu, wywierają skutki prawne analogiczne do skutków, jakie wywierają przesyłki pocztowe polecone. Argumenty skarżącego co do braku możliwości finansowych nie zasługują zatem na uwzględnienie. Ponadto należy zwrócić uwagę, że wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do udzielenia informacji, skarżący złożył oświadczenie, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Kierownika OPS do Sądu nie składał zażalenia w trybie art. 37 kpa do organu nadrzędnego, ani do żadnego innego organu. Wobec tego ewentualne pozytywne rozpoznanie przez Sąd przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu byłoby bezcelowe, bowiem ponowne rozpoznanie przez Sąd sprawy sprowadzałoby się do wydania orzeczenia o identycznej treści, jak postanowienie z dnia 12 czerwca 2013r. o odrzuceniu skargi. W konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.