II SAB/Go 26/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] na bezczynność Administracji Domów Mieszkalnych w przedmiocie czynności dotyczących realizacji umowy w sprawie zarządzania budynkiem mieszkalnym postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2012r. Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Administracji Domów Mieszkalnych w sprawie nielegalnego poboru energii elektrycznej, zniszczenia piwnicy i uszkodzenia drzwi wejściowych oraz stopni schodowych w budynku przy ul. [...], jak również składowania starych mebli i sprzętów przez współlokatora ww. budynku. W skardze podniesiono, iż pismem z dnia [...] lipca 2010r. – przekazanym także do wiadomości Administracji Domów Mieszkalnych - Wspólnota zwróciła się do Komendanta Komisariatu Policji "w sprawie nieprawidłowości współlokatorki". Z uwagi na brak stanowiska Administracji Domów Mieszkalnych na pismo z dnia [...] lipca 2010r. Wspólnota pismem z dnia [...] lutego 2012r. ponowiła wniosek. W związku z brakiem odpowiedzi oraz niepodjęciem czynności zmierzających do usunięcia przedstawionych nieprawidłowości, Wspólnota wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. o "ukaranie organu" oraz "spowodowanie usunięcia niedociągnięć". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo sprawdzenie, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres kompetencji sądów administracyjnych w sprawowaniu kontroli działalności administracji publicznej skonkretyzował ustawodawca na gruncie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270) - zwanej dalej ppsa. Na mocy tego przepisu sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. A zatem dopuszczalność skargi na bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy organ ten zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia lub aktu, nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, bądź też zwleka z wydaniem w indywidualnej sprawie pisemnej interpretacji prawa podatkowego. Skarga na bezczynność organu jest więc pochodną dopuszczalności skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. Mając na względzie, iż powierzenie zarządzania budynkiem regulowane jest umowami cywilnoprawnymi, zaś ewentualne spory wynikłe na tle wykonywania tych umów - w tym dotyczące niewywiązywania się z obowiązków nałożonych na zarządcę w umowie o zarządzanie - rozstrzygane są w postępowaniu cywilnoprawnym przed sądami powszechnymi, uznać należało, iż zaskarżone przez Wspólnotę Mieszkaniową przy ul. [...] zaniechanie Administracji Domów Mieszkalnych nie leży w zakresie kompetencji sądu administracyjnego. W konsekwencji powyższego, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, na mocy którego sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, postanowiono jak w sentencji.