II SAB/Go 28/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.B. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w przedmiocie odmowy wydania postanowienia postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. W.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Prokuratora Okręgowego w przedmiocie odmowy wydania postanowienia w postępowaniu karnym. W uzasadnieniu skargi W.B. podał, iż w 2009 r. w prowadzonej przez Prokuraturę Okręgową sprawie o sygn. V Ds. 27/09 składał zeznania w charakterze świadka. Zdaniem skarżącego w toku w/w postępowania wykazał on, iż jego interes został zagrożony w związku z czym domagał się przyznania mu statusu pokrzywdzonego. Skarżący podał, iż otrzymał postanowienie o umorzeniu postępowania, które nastąpiło przed rozpoznaniem jego wniosku o uznaniu za stronę postępowania. Skarżący podał, iż bezskutecznie domagał się od organu wydania stosownych decyzji w przedmiocie uznania za pokrzywdzonego, które mogłyby zostać skontrolowane przez przełożonych i sądy. W sytuacji bezczynności organu skarżący zwrócił się do tutejszego Sądu, aby zobligował Prokuratora do wydania aktu w w/w przedmiocie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując przede wszystkim na brak właściwości rzeczowej Sądu do rozpoznania złożonej skargi. Wojewódzki Sad Administracyjny, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, bowiem nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz., 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 tej ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 ustawy p.p.s.a. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a tego przepisu. Oznacza to, iż bezczynność ta może dotyczyć jedynie sytuacji, w których organ nie wydaje decyzji administracyjnych, niektórych postanowień (w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także rozstrzygających co do istoty, ponadto wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie) oraz nie podejmuje innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przepis ten wymienia akty związane z bezczynnością w sposób wyczerpujący, tym samym skarga wniesiona na bezczynność organu administracji publicznej wykraczającą poza ten zakres przedmiotowy określony w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. nie podlega kontroli sądu administracyjnego i zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Należy mieć na uwadze, iż skarga na bezczynność organu ma zasadniczo dyscyplinować organ administracji publicznej do wydania aktu administracyjnego kończącego sprawę, otwierając drogę sądowoadministracyjną przez możliwość wniesienia skargi na akt administracyjny. Decydujące znaczenia w niniejszej sprawie, ma fakt, iż skarga W.B. dotyczy w istocie kwestii związanych z prowadzonym przez Prokuratora Okręgowego postępowaniem karnym. Zasady prowadzenia tego postępowania uregulowane są w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 z późn. zm.). Nie ulega wątpliwości, iż wydane w trakcie postępowania karnego akty prawne lub czynności nie zaliczają się do żadnej z kategorii aktów lub czynności wymienionych w cytowanym wcześniej art. 3 § 2 p.p.s.a., a zatem nie podlegają one kontroli sądów administracyjnych. W konsekwencji także ocena bezczynność organów w zakresie wydania aktów prawnych lub dokonania czynności w toku postępowania karnego nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Z uwagi na powyższe na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.