II SAB/Go 3/20
WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2020-03-25
Skład orzekający: Grażyna Staniszewska, Krzysztof Dziedzic, Adam Jutrzenka-Trzebiatowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezes Zarządu Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej, będącego podmiotem wykonującym zadania publiczne, dopuścił się bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej umów zawartych z osobą pełniącą funkcje publiczne w tym zakładzie?Ratio decidendi
Sąd zobowiązał Prezesa Zarządu Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni, stwierdzając jednocześnie, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd uznał, że umowy zawarte przez szpital z osobą pełniącą funkcję w tym szpitalu stanowią informację publiczną, a błędna interpretacja przepisów przez organ nie stanowi rażącego naruszenia prawa.Stan faktyczny
Skarżący J.K. zwrócił się do Prezesa Zarządu Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej o udostępnienie informacji publicznej w postaci umów zawartych z M.J.P., który pełnił funkcje w tym szpitalu. Organ przedłużył termin rozpatrzenia wniosku, a następnie odmówił udostępnienia informacji, uznając ją za niepubliczną. Skarżący złożył skargę do WSA, zarzucając bezczynność i naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązał Prezesa Zarządu Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej do załatwienia wniosku skarżącego w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku, stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic (spr.) Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 marca 2020 r. sprawy ze skargi J.K. na bezczynność Prezesa Zarządu Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala [...] Sp. z o.o. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Prezesa Zarządu Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala [...] Sp. z o.o. do załatwienia wniosku skarżącego J.K. z dnia [...] r.– w terminie 14 dni od dnia otrzymania przez organ odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Prezesa Zarządu Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala [...] Sp. z o.o. na rzecz skarżącego J.K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wnioskiem z dnia [...] października 2019 r., J.K. zwrócił się do Prezesa Zarządu Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] Sp. z o.o. o udostępnienie informacji publicznej w postaci wszystkich umów zawartych z M.J.P.. Informacja i zeskanowane dokumenty miały być przesłane na adres e-mail [...].
Organ pismem z dnia [...] października 2019 r. poinformował J.K. o przedłużeniu terminu rozpatrzenia jego wniosku do dnia 24 grudnia 2019 r. W piśmie z dnia [...] grudnia 2019 r. organ poinformował stronę, że informacja będąca przedmiotem wniosku nie stanowi informacji publicznej, ponieważ nie odnosi się do sfery działalności szpitala, lecz dąży do uzyskania spersonalizowanej informacji o konkretnych osobach.
Pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. J.K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., wnosząc w niej o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia [...] października 2019 r. i orzeczenie, że dopuścił się bezczynności oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzucił naruszenie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429, dalej jako u.d.i.p.), przez błędne jego zastosowanie polegające na niezałatwieniu wniosku, a także art. 13 ust. 2 u.d.i.p. polegające na przedłużeniu terminu odpowiedzi na wniosek i następnie nieudostępnieniu informacji. W uzasadnieniu skargi J.K. podkreślił, że szpital wykonuje zadania publiczne związane z ochroną zdrowia i jego jedynym udziałowcem jest Powiat, natomiast M.J.P. był Przewodniczącym Rady Nadzorczej, Prezesem NZOZ [...] Sp. z o.o.. Zatem informacje będące przedmiotem wniosku dotyczą osoby pełniącej funkcje publiczne i powinny być udostępnione.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz.U.2019.2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność Prezesa Zarządu NZOZ [...] sp. z o.o. w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] października 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej w postaci wszystkich umów zawartych z M.J.P., który to wniosek złożony został na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429, dalej jako u.d.i.p.). Stosownie do treści art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności:1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z odpisu Krajowego Rejestru Sądowego jedynym wspólnikiem NZOZ [...] sp. z o.o. jest Powiat, a zatem szpital ten jest podmiotem wymienionym w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Nie ulega więc wątpliwości, że Prezes Zarządu, do którego był skierowany wniosek skarżącego z dnia [...] października 2019 r. był zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej. Kwestią sporną pozostawało jedynie to, czy objęta żądaniem informacja posiada walor informacji publicznej. Adresat wniosku uznał bowiem, że informacja będąca przedmiotem wniosku nie stanowi informacji publicznej, ponieważ nie odnosi się do sfery działalności szpitala, lecz dąży do uzyskania spersonalizowanej informacji o konkretnych osobach.
W związku z powyższym wskazać należy, że jeżeli wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczy wskazanej z imienia i nazwiska osoby fizycznej, wówczas obowiązkiem podmiotu zobowiązanego jest ustalenie czy żądane dane osobowe dotyczą osoby pełniącej funkcje publiczne i mają związek z pełnieniem tych funkcji. Musi bowiem istnieć ścisły związek między informacją odnoszącą się do osoby pełniącej funkcję publiczną i jej funkcjonowaniem w sferze publicznej. Jeżeli podmiot ustali taki związek, to obowiązany jest udostępnić żądane informacje. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia "osoby pełniącej funkcje publiczne". W orzecznictwie wypracowano stanowisko, że osobą pełniącą funkcje publiczne i mającą związek z pełnieniem takiej funkcji będzie każdy, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub też w strukturach jakichkolwiek osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, jeżeli funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem swych zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym bądź majątkiem Skarbu Państwa. Nie ma przy tym znaczenia, na jakiej podstawie prawnej osoba wykonuje funkcję publiczną (por. wyroki np. wyroki NSA z 8 lipca 2015 r., I OSK 1530/14 i 17 czerwca 2019, I OSK 169/18).
Należy zauważyć, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy wniosek dotyczył osoby pełniącej funkcję w podmiocie do którego wniosek był skierowany. Jak bowiem wynika z odpisu KRS znajdującego się w aktach sprawy, M.J.P. jest Przewodniczącym Rady Nadzorczej Szpitala [...] Sp. z o.o.. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, nie budziło wątpliwości, że informacja w postaci umów zawartych przez Szpital z osobą pełniącą funkcję w tym Szpitalu, stanowiła informację publiczną w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i powinna być skarżącemu udostępniona.
Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.
Wobec powyższego na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało zobowiązać adresata wniosku do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] października 2019 r. i to w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku. Jednocześnie na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd stwierdził, że bezczynność podmiotu zobowiązanego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne (por. B. Adamiak i J. Borkowski, Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 1998 r., s. 808-812). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie taka sytuacja rażącej bezczynności nie zaistniała, albowiem brak uwzględnienia wniosku skarżącego, nie wynikał ze złej woli podmiotu zobowiązanego, lecz był wynikiem błędnej interpretacji przepisów.
Wobec uwzględnienia skargi na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 Sąd zasądził od podmiotu zobowiązanego na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania, niezbędnych do celowego dochodzenia praw w postaci uiszczonej opłaty od skargi w wysokości 100 zł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło