II SAB/Go 30/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.N. i D.N. na bezczynność Dyrektora Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w przedmiocie wydzierżawienia ogrodu przydomowego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 5 lipca 2012 r. (data prezentaty) wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. przekazana przez Dyrektora Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej skarga C.N. i D.N. na bezczynność tego organu w zakresie wydzierżawienia ogrodu przydomowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej wniósł o odrzucenie skargi podkreślając, iż w świetle art. 58 § 1 ust. 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie należy ona do właściwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, iż przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi głównie o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. W pierwszej kolejności zatem, dla oceny dopuszczalności skargi C.N. i D.N. na bezczynność Dyrektora Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej, istotne znaczenie ma ustalenie przedmiotu żądania skierowanego przez skarżących do tego organu (wyrok NSA z dnia 5 lutego 1999 r., I SAB 90/98 LEX nr 48016). Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej jako "ppsa"), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje jedynie orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Oznacza to, iż przedmiotem skargi na bezczynność może być jedynie takie postępowanie organu, które co do istoty powinno zostać zakończone przez wydanie decyzji administracyjnej, postanowienia - w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, bądź rozstrzygającego sprawę co do istoty, a także postanowienia – w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Ponadto skarga na bezczynność możne dotyczyć także innego niż określone w pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa lub pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach. Jeżeli zatem organ będąc zobowiązanym do wydania jednego z w/w aktów administracyjnych, nie czyni tego, jego bezczynność, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ppsa może stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi C.N. oraz D.N. jest bezczynność Dyrektora Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w przedmiocie wydzierżawienia ogródka przydomowego. Jednocześnie Skarżący wyrazili swoje niezadowolenie z załatwienia ich sprawy przez Kierownika Administracji Domów Mieszkalnych nr [...], będącego zarządcą w rozumieniu art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. nr 80 poz. 903 ze zm.) oraz Wspólnoty Mieszkaniowej budynków [...]. Z wyjaśnień stron wynika, iż Skarżący żądają wydzierżawienia im ogródka przydomowego znajdującego się gruncie, którego wieczystym użytkownikiem jest w/w Wspólnota Mieszkaniowa. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu bezspornym jest, iż w niniejszej sprawie Skarżący oczekują od organu, dokonania określonej czynności zmierzającej do nawiązania stosunku cywilnoprawnego w postaci umowy dzierżawy gruntu, którego użytkownikiem wieczystym jest podmiot prawa cywilnego, tj. wspólnota mieszkaniowa. Omawiana skarga dotyczy zatem roszczeń cywilnoprawnych wynikających z przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. nr 16 poz. 93 ze zm.) oraz wskazanej już ustawy o własności lokali. Tym samym C. i D.N. nie może skutecznie na drodze postępowania administracyjnego domagać się podjęcia przez Dyrektora Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej aktywności w tym zakresie. Uprawnienia właścicielskie w odniesieniu do spornego gruntu wykonuje w imieniu wspólnoty mieszkaniowej ustanowiony przez nią zarządca. Podkreślić przy tym należy, że żaden z tych podmiotów nie jest organem administracji publicznej. Sprawa ta nie ma charakteru administracyjnoprawnego i nie podlega rozstrzygnięciu w drodze jednostronnego, indywidualnego aktu administracyjnego bądź czynności, wymienionych w art. 3 § 2 ppsa. W konsekwencji nie może również być przedmiotem skargi na bezczynność, stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ppsa. Powyższe prowadzić musi do stwierdzenia, że sprawa objęta skargą C. i D.N. nie mieści się w granicach kognicji sądów administracyjnych określonych przepisami art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1269 ze zm.) oraz art. 1 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmującą orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 ppsa. Powyższe prowadzi do wniosku, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego skarga, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa podlega odrzuceniu.