II SAB/Go 33/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 2 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.G. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Dnia 15 stycznia 2012 r. P.G. zwrócił się pocztą elektroniczną do Sądu Rejonowego, powołując się na art. 61 Konstytucji RP, o informację na temat etapu, na jakim znajduje się jedna ze spraw karnych toczących się przez tym Sądem, podając sygnaturę akt postępowania przygotowawczego. Dnia 26 stycznia 2012 r. otrzymał drogą mailową z Sądu odpowiedź, że sprawa [...] znajduje się na etapie sądowym, a w sprawie nie zapadł wyrok. Dnia 11 lutego 2012 r. P.G. wysłał pocztą elektroniczną do Sądu Rejonowego kolejną wiadomość, w której wezwał ten Sąd do usunięcia naruszenia prawa stwierdzając, iż upłynął termin do udzielenia informacji publicznej. Zawnioskował o podanie sygnatury akt interesującej go sprawy, nazwiska rozpoznającego ją sędziego i terminu kolejnej rozprawy, o informacje dotyczące zakończonego postępowania przygotowawczego, o udostępnienie skanów protokołów przesłuchań wszystkich świadków przesłuchanych w postępowaniu przygotowawczym, protokołu ustnego zawiadomienia o przestępstwie oraz opinii biegłego sporządzonych na etapie postępowania przygotowawczego. Kolejną wiadomością wysłaną pocztą elektroniczną dnia 21 lutego 2012 r. P.G. ponowił swój wniosek z dnia 11 lutego 2012 r. rozszerzając go o skan wyroku, jeżeli taki zapadł oraz wskazując jako podstawę prawną wniosku art. 61 Konstytucji RP. Dnia 30 kwietnia 2012 r. P.G. wniósł pocztą elektroniczną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej podając, że organ nie udostępnił żądanej informacji w ustawowym terminie. Wniósł o stwierdzenie obowiązku organu udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, o stwierdzenie, iż bezczynność organu stanowi rażące naruszenie prawa oraz o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga P.G. nie została przez niego własnoręcznie podpisana. Prezes Sądu Rejonowego nie przekazał skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w piętnastodniowym terminie przewidzianym przez art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Dnia 9 maja 2012 r. P.G. otrzymał z Sądu Rejonowego pocztą elektroniczną odpowiedź na temat stanu interesującej go sprawy, m.in. iż dnia [...] stycznia 2012 r. została ona zwrócona Prokuraturze Rejonowej, dnia [...] marca 2012 r. ponownie wpłynęła do Sądu i została zarejestrowana pod sygn. akt [...]. Na dzień udzielania informacji w sprawie nie został jeszcze wyznaczony termin rozprawy. Decyzją z dnia [...] czerwca 2012r. Prezes Sądu Rejonowego odmówił skarżącemu wydania skanów protokołów przesłuchań wszystkich świadków słuchanych w zakończonym postępowaniu przygotowawczym w sprawie [...], w tym protokołu ustnego zawiadomienia o przestępstwie, a także opinii biegłego z uwagi na to, iż dostęp do akt sprawy karnej oraz wydawanie z niej odpisów i kserokopii regulują przepisy rozdziału 17 kodeksu postępowania karnego. Przepisy te zaś ograniczają bezwarunkowy dostęp do akt sprawy karnej do stron postępowania oraz ich pełnomocników lub obrońców oraz podmiotu wskazanego w art. 416 kpk, inne osoby muszą uzyskać zgodę prezesa sądu. Skarżący został poinformowany o możliwości złożenia odwołania od tej decyzji. Dnia 13 lipca 2012 r. P.G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu Rejonowego w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z nieprzekazaniem skargi z dnia [...] kwietnia 2012 r. Wniósł o wymierzenie grzywny w wysokości trzech tysięcy złotych oraz o wzięcie pod uwagę faktu, iż skarżonym organem jest Prezes Sądu, od którego powinno się wymagać szczególnej znajomości prawa i szczególnej staranności w prowadzeniu postępowania w sposób praworządny oraz budzący zaufanie obywateli do organów władzy publicznej. Sprawa o wymierzenie grzywny została zarejestrowana pod sygn. akt II SO/Go 10/12 i zakończona postanowieniem z dnia [...] września 2012r. o wymierzeniu Prezesowi Sądu Rejonowego grzywny. W dniu 27 lipca 2012r. wpłynęła do Sądu odpowiedź Prezesa Sądu Rejonowego na skargę P.G. z dnia [...] kwietnia 2012r., w której organ wnosi o jej oddalenie. Zarządzeniami z dnia 6 sierpnia 2012r. Przewodniczący Wydziału (k. 14 i 15 akt sprawy) wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, natomiast organ między innymi do nadesłania skargi P.G. z dnia [...] kwietnia 2012r. W wyznaczonym przez Sąd 7 dniowym terminie skarżący uiścił wpis. Pismem z dnia [...] sierpnia 2012r. Prezes Sądu Rejonowego ([...]) przesłał skargę, o którą był wzywany. Skarga ta nie była podpisana. W dniu 16 sierpnia 2012r. wpłynęło drogą elektroniczną pismo skarżącego, w którym odniósł się do odpowiedzi na jego skargę. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2012r. skarżący został wezwany, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, do podpisania skargi - pod rygorem odrzucenia skargi oraz do podpisania ww. pisma nadesłanego elektronicznie – pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wezwanie skarżący odebrał osobiście w dniu 3 września 2012r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 41) i pozostawił bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 roku z 2012r., poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", skarga ta powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto w związku z art. 47 § 1 p.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy w celu doręczenia pozostałym stronom. W związku z powyższym, zanim dojdzie do zawiśnięcia sporu przed sądem, jest on obowiązany dokonać oceny skargi pod względem formalnym. Badanie pod względem formalnym skargi obejmuje nie tylko analizę jej zawartości, lecz także jej kontrolę pod względem szczególnych wymogów, jakim skarga powinna odpowiadać w myśl przepisów art. 46 § 1 oraz art. 57 § 1 pkt 1, 2 i 3 p.p.s.a. Sąd obowiązany jest również zbadać, mając na uwadze dyspozycję art. 58 § 1 i art. 220 p.p.s.a., właściwość sądu administracyjnego dla rozstrzygnięcia danej sprawy, termin wniesienia skargi, wpis sądowy, jak również to, czy uzupełniono w terminie braki formalne, które wcześniej wystąpiły. Niedopuszczalność z powodu nieuzupełnienia braków formalnych występuje wówczas, gdy braków tych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie i strona była jednocześnie pouczona o skutkach ich nieuzupełnienia. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis strony należy do wymogów koniecznych pisma procesowego wnoszonego do Sądu. W sytuacji nieuzupełnienia, na wezwanie Sądu, tego braku formalnego, nie można mówić o skutecznym złożeniu skargi. Wymogu tego nie spełnia opatrzenie pisma podpisem elektronicznym. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem. Tylko tak złożony podpis spełnia wymagania przewidziane w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt I OPP 25/08, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2010 r., sygn. akt I OPP 4/10, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2010 r., sygn. akt I OPP 65/09; nsa.gov.pl). Wobec powyższego, skoro wezwanie do uzupełnienia braków zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 września 2012 roku, to termin do ich uzupełnienia upłynął bezskutecznie z dniem 10 września 2012 r. Ponadto strona była poinformowana, iż niezupełnie ww. braków skutkować będzie odrzuceniem skargi, a mimo to nie dopełniła tej czynności. Z uwagi na powyższe należało stwierdzić, że P.G. uiścił wpis sądowy w wysokości 200 złotych, a Sąd odrzucił skargę z uwagi na brak uzupełnienia braków formalnych skargi. Wobec tego Sąd, po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia zwróci stronie skarżącej kwotę 200 złotych uiszczoną tytułem wpisu od pisma odrzuconego. Skarga jako niedopuszczalna została odrzucona przez Sąd z ww. powodu, a zatem nie uruchomiła postępowania sądowego, zmierzającego do rozstrzygnięcia zawisłego przed nim sporu. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.