II SAB/Go 36/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi H.D. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zalegalizowania samowolnie wybudowanego warsztatu odrzucić skargę. H.D. wniósł, za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] października 2009 roku nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. W treści skargi skarżący podniósł nadto szereg zarzutów (dwadzieścia trzy) dotyczących działania oraz poszczególnych czynności organów prowadzących w różnych instancjach postępowanie w sprawie samowolnego wybudowania warsztatu. Zarzuty w tym zakresie podlegałyby rozpatrzeniu przez Sąd na etapie merytorycznego rozpatrzenia skargi. Jednakże z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego od wniesionej skargi, postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Go 957/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę H.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 roku nr [...]. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 23 lutego 2010 r. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2010 r. H.D. wniósł o wyłączenie z w/w skargi, stosownie do treści art. 57 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dwudziestu trzech skarg objętych zarzutami podniesionymi w odrzuconej skardze. W związku z prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 18 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Go 957/09 oraz uwzględniając wniosek skarżącego – H.D., zgodnie z art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p. p. s. a.", zgodnie z którym przedmiotem skargi może być objęty jedynie jeden akt lub czynność, Sąd wyłączył z w/w sprawy dwadzieścia trzy skargi i zarejestrował je pod odrębnymi sygnaturami, o czym skarżący został poinformowany pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k – 120). Jedną z wyłączonych skarg, stanowiła skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] grudnia 2007 r. w sprawie zalegalizowania samowolnie wybudowanego warsztatu (skarga VII), zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Go 36/10. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, iż na wniosek z dnia [...] grudnia 2007 r. w sprawie zalegalizowania samowoli budowlanej wystosowany w trakcie postępowania dotyczącego tej samowoli udzielono odpowiedzi pismem z dnia [...] stycznia 2008 r. znak: [...]. W ocenie organu skarga w tym przedmiocie jest bezzasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, w tym dopuszczalności wniesienia skargi ( art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuci skargę niedopuszczalną z przyczyny innej, niż wymienione w pkt 1 – 5 . Zgodnie z treścią art. 54 § 1 p. p. s. a., iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] grudnia 2007 r. w sprawie zalegalizowania samowolnie wybudowanego warsztatu w istocie bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., a nie – jak tego wymaga powołany wyżej przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. – za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wprawdzie pismo skarżącego z dnia [...] listopada 2009 r. pierwotnie zawierające zarzut w tym przedmiocie przesłane zostało do tut. Sądu za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jednakże także w tym zakresie nie można uznać, iż skarżący dopełnił obowiązku określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a bowiem za wypełnienie dyspozycji powołanego przepisu nie może być uznane wniesienie skargi za pośrednictwem organu innego niż ten, którego bezczynność strona skarży. Wskazania wymaga również, iż wniosek z dnia [...] lipca 2010 r. o wyłączenie ze skargi z dnia [...] listopada 2009 r. jednego z zarzutów w niej wymienionych jako skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] grudnia 2007 r. w sprawie zalegalizowania samowolnie wybudowanego warsztatu także wpłynął bezpośrednio do tut. Sądu. Ponadto zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 52 ust. 1 ppsa, skargę na bezczynność organu można wnieść skutecznie dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Niewyczerpanie tego wymogu skutkuje odrzuceniem skargi. W przypadku skargi na bezczynność organu polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej wyczerpaniem środków zaskarżenia jest - w rozumieniu wskazanego przepisu - wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 Kpa. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał , że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, dopełnił wymogu wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu przed organami administracji publicznej kierując do WINB zażalenie na bezczynność PINB w trybie art. 37 Kpa. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 54 § 1 p. p. s. a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, iż niniejsze orzeczenie nie wyłącza uprawnienia skarżącego – H.D. do skutecznego złożenia skargi w rozpatrywanym przedmiocie zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. Odrzucenie skargi wobec niezachowania trybu do jej wniesienia i niespełnienia przesłanki z art. 52 § 1 p.p.s.a. nie wywołuje skutków w postaci "powagi rzeczy osądzonej". Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 54 § 1 p. p. s. a. orzekł jak w sentencji postanowienia.