II SAB/Go 37/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.J. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich za rok 2012 postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia [...] maja 2013r. R.J., występując jako kurator spadku po H.P., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich za rok 2012. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 4 czerwca 2013r., wezwano R.J. do wykazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi do tutejszego Sądu skarżący skierował w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego zażalenie na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do organu nadrzędnego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia [...] czerwca 2013r. podał, iż nie składał zażalenia na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego. Podniósł również, że po wniesieniu skargi tj. dnia 7 maja 2013r. w siedzibie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa omawiał podstawy prawne wypłacenia mu dopłat. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. W myśl art. 52 § 2 ppsa przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Biorąc pod uwagę, iż przedmiotem skargi na gruncie niniejszej sprawy jest bezczynność organu – Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w zakresie niewydania decyzji w sprawie przyznania płatności bezpośrednich, zaznaczyć w tym miejscu trzeba, że na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie służy stronie, zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267), zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organem wyższego stopnia w rozumieniu tego przepisu w stosunku do organów administracji publicznej innych niż organy jednostek samorządu terytorialnego i wojewodowie, są - stosownie do treści art. 17 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego - odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością. Z uwagi na powyższe przyjąć należało, iż warunkiem dopuszczalności wniesienia przez R.J. do tutejszego Sądu skargi na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, było uprzednie wniesienia zażalenia do właściwego w tej sprawie organu wyższego stopnia tj. Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Podnieść w tym miejscu trzeba, iż ze względu na dwuinstancyjność postępowania administracyjnego, w sytuacji, gdy organ uchyla się od załatwienia sprawy administracyjnej, stronie przysługuje środek ochrony w postaci zażalenia do organu nadrzędnego. To ten organ, a nie sąd administracyjny, w pierwszej kolejności dysponuje instrumentami proceduralnymi zmierzającymi do zobligowania organu niższego stopnia do terminowego załatwienia sprawy, wszczętej żądaniem strony. Strona winna mieć bowiem na uwadze, iż sądowa kontrola administracji stanowi ostateczny czynnik weryfikacji działań administracji, uruchamiany dopiero wówczas, gdy inne ustawowe mechanizmy zawiodły. Sądy administracyjne, jako powołane do kontroli zgodności z prawem działalności organów administracji publicznej, w tym trybu postępowania administracyjnego, nie mogą zastępować organów w wykonywaniu powierzonych im ustawowo zadań. W oparciu o powyższe przyjąć należało, iż złożenie przez R.J. do Sądu skargi na bezczynność organu administracji publicznej, z pominięciem wniesienia omawianego zażalenia do organu wyższego stopnia, było przedwczesne. Skarga taka, jako niedopuszczalna, stosownie do dyspozycji do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa podlega odrzuceniu, o czym postanowiono jak w sentencji.