II SAB/Go 4/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania zażalenia postanawia odrzucić skargę. W dniu 19 stycznia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga D.W. na "przewlekłość lub bezczynność" Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie rozpoznania zażalenia z dnia [...] czerwca 2014 r., wniesionego do SKO za pośrednictwem Prezydenta Miasta. Skarżący wskazał, że w dniu 25 czerwca 2014 r., za pośrednictwem skrytki [...] na platformie ePUAP, tj. za pośrednictwem Prezydenta Miasta, wniósł zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Następnie w dniu 24 października 2014 r., za pośrednictwem skrytki [...] na platformie ePUAP, wysłał do SKO wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący zarzucił, że pomimo upływu czasu określonego w przepisach prawa i dodatkowego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, SKO nie załatwiło sprawy. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podał, że w toku postępowania ustalił, iż przedmiotowe zażalenie z [...] czerwca 2014 r. nie wpłynęło do Urzędu Miasta; w dokumentacji organu I instancji nie ma żadnych akt dotyczących przedmiotowej sprawy. Adres skrytki na platformie ePUAP, na który strona kierowała swoją korespondencję, nie jest skrytką używaną przez organ I instancji do porozumiewania się za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W związku z tym, że organ I instancji nie otrzymał zażalenia, nie mógł go przesłać do Kolegium. Kolegium stwierdziło, że nie jest właściwe do rozpatrzenia sprawy, w związku z czym zawiadomieniem z dnia [...] listopada 2014 r. przekazało sprawę skarżącego Prezydentowi Miasta jako organowi właściwemu. Kolegium podkreśliło, że zażalenie z dnia [...] czerwca 2014 r. nie zostało mu przesłane przez organ I instancji, wobec czego nie mogło zostać rozpoznane. Na wezwanie Sądu z dnia 19 lutego 2015 r. D.W. nadesłał przedmiotowe zażalenie z dnia [...] czerwca 2014 r. W zażaleniu tym zarzucił Prezydentowi Miasta niewykonanie prawomocnego postanowienia WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt II SAB/Go 101/13. Wskazał, że Sąd zasądził na jego rzecz kwotę 219,92 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, ale pomimo znacznego upływu czasu Prezydent Miasta tego postanowienia nie wykonał. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi zawsze poprzedza analiza jej dopuszczalności. W tym zakresie Sąd bada czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego określonej przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, póz. 1269 ze zm.), który stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Nadto granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Analiza akt niniejszej sprawy wykazała, że intencją skarżącego D.W. było zmobilizowanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do rozpoznania zażalenia z dnia [...] czerwca 2014 r., wniesionego drogą elektroniczną za pośrednictwem Prezydenta Miasta, w którym to zażaleniu D.W. zarzucił organowi I instancji niewykonanie postanowienia WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt II SAB/Go 101/13. W punkcie drugim tego postanowienia Sąd zasądził od Prezydenta Miasta na rzecz skarżącego D.W. kwotę 219,92 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący w swoim zażaleniu zarzucił, że organ I instancji nie wywiązał się z obowiązku i nie wypłacił mu zasądzonej kwoty. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a) p.p.s.a. Przepis ten obejmuje: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Z powyższego wynika, że skarga na przewlekłość lub bezczynność organu może być przedmiotem postępowania sądowego tylko wtedy, gdy obowiązujące przepisy prawa obligują organ do podjęcia któregoś ze wskazanych wyżej rozstrzygnięć. Skoro SKO nie było z mocy prawa zobligowane do podjęcia czynności polegającej na wydaniu aktu prawnego (lub podjęcia czynności) objętego wskazanym wyżej katalogiem zamkniętym, nie można mu zarzucić ani przewlekłości postępowania ani bezczynności. Należy bowiem zauważyć, że D.W. złożył do SKO zażalenie na niewykonanie przez organ I instancji postanowienia Sądu z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt II SAB/Go 101/13, w zakresie zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego w kwocie 219,92 zł. Niewykonanie orzeczenia sądu administracyjnego w części dotyczącej kosztów postępowania nie może być przedmiotem postępowania z uwagi na fakt, iż pomiędzy organem zobowiązanym a stroną, na rzecz której orzeczono zwrot kosztów postępowania powstaje cywilnoprawny stosunek zobowiązaniowy, gdzie organowi temu przypada rola dłużnika, natomiast stronie skarżącej rola wierzyciela. W konsekwencji zawiązania stosunku zobowiązaniowego, w razie niewykonania przez organ administracyjny orzeczenia sądu w części dotyczącej kosztów postępowania, po uprzednim stwierdzeniu jego prawomocności, dochodzenie jego wykonania odbywać się będzie w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego. Wyrok taki stanowi tytuł egzekucyjny w sądowym postępowaniu egzekucyjnym. Zgodnie z art. 781 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 101 ze zm.) tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Po nadaniu klauzuli wykonalności, wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł wykonawczy, podlegający (we wskazanej części) wykonaniu przez komornika sądowego (por. postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 6 października 2014 r., sygn. akt II SA/Go 644/14; wyrok NSA z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt I OSK 154/08, baza orzeczeń CBOIS). Uwzględniając zatem okoliczność, że ze względu na swój przedmiot skarga D.W. nie należała do właściwości sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił ją odrzucić.