II SAB/Go 4/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] stycznia 2025 r. (data wpływu do Sądu – [...] stycznia 2025 r.) W. S., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – za pośrednictwem poczty elektronicznej – skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Pismem z dnia [...] stycznia 2025 r., adresowanym do organu, a następnie przesłanym przez organ do Sądu, pełnomocnik skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. W dniu [...] lutego 2025 r. organ przesłał, na wezwanie Sądu, podpisaną skargę W. S. Zarządzeniem z dnia [...] marca 2025 r. pełnomocnik został wezwany do potwierdzenia w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, czy podtrzymuje oświadczenie o cofnięciu skargi, pod rygorem przyjęcia, że cofa skargę. Odrębnym zarządzeniem z [...] marca 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie [...] zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały uznane za skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] marca 2025 r. Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu, strona nie odpowiedziała na wezwanie w sprawie cofnięcia skargi oraz nie uiściła wymaganego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) oraz czy została prawidłowo opłacona. Na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo aby uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono stronie skarżącej w dniu [...] marca 2025 r. Zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął więc bezskutecznie z dniem [...] marca 2025 r. Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Oceny prawnej przyjętej przez Sąd nie zmienia okoliczność, iż pełnomocnik, działając w imieniu skarżącej, cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Należy jednak podkreślić, iż cofnięcie skargi jest czynnością procesową strony, której dopuszczalność i skuteczność określają warunki przewidziane dla czynności procesowych w ogóle i dla tego typu czynności procesowej. W świetle powyższego oświadczenie pełnomocnika skarżącej o cofnięciu skargi nie może zostać rozpatrzone, z uwagi na nieuzupełnienie braku fiskalnego skargi. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc takiej, która wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Należy więc przyjąć, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (vide: T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. VI, opubl. WK 2016). W konsekwencji na podstawie art. 220 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.