II SAB/Go 40/17

Dnia 27 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na bezczynność Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. J.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wnosząc skargę J.K. nie uiścił należnego wpisu sądowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 czerwca 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi poprzez uiszczenie kwoty 100 zł – stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia został doręczony dnia 7 czerwca 2017 r. (k. 18 akt sądowych), skarżący odebrał przesyłkę osobiście. W wyznaczonym terminie należny wpis sądowy nie został uiszczony. Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. skarżący oświadczył natomiast, iż cofa wniesioną w niniejszej sprawie skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony dnia 7 czerwca 2017 r., skarżący odebrał je osobiście. Termin do wykonania zarządzenia rozpoczął zatem swój bieg od 8 czerwca 2017 r. i upłynął z dniem 14 czerwca 2017 r. (dzień roboczy – środa). Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie. Odnosząc się natomiast do pisemnego oświadczenia skarżącego z dnia [...] czerwca 2017 r. o cofnięciu skargi wskazać należy, iż uwzględnienie tego rodzaju oświadczenia jest możliwe dopiero wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wtedy, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Skutek ten następuje m.in. wówczas, gdy uiszczony został należny wpis sądowy od skargi oraz nie jest ona obarczona brakami formalnymi. Dopiero wtedy strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga nie została jeszcze opłacona, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała skutecznie postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 542; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, s. 606 oraz postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 277/14; postanowienie WSA w Kielcach z dnia 31 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Ke 180/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl) W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie brak było przesłanek do uznania oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi za złożone skutecznie, bowiem jak wyżej wskazano, zachodziła przede wszystkim podstawa do jej odrzucenia.