II SAB/Go 45/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie WIkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 21 października 2010 r. w Gorzowie WIkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie samowolnie wykonanych instalacji c.o. postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 września 2010 r., M.T. został wezwany do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł od wniesionej skargi. 20 września 2010 r. wpłynął do sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, zaś 18 października 2010 r. wpłynął do sądu w ustawowym terminie wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych W uzasadnieniu wniosku M.T. podał, że dochód jego rodziny składa się z zasiłku okresowego, zasiłku rodzinnego, dodatku mieszkaniowego w łącznej wysokości 1.189 zł (netto). Skarżący wskazał, że posiada zadłużenie z tytułu kredytów w łącznej wysokości 6.800 zł. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Wymaga podkreślenia, że co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. W świetle zasad doświadczenia życiowego w pełni uprawniony jest wniosek, że posiadane przez M.T. środki pieniężne wystarczają jedynie na zabezpieczenie podstawowych potrzeb życiowych. Rodzina skarżącego składa się z pięciu osób a jej dochód w postaci zasiłku okresowego, zasiłku rodzinnego, dodatku mieszkaniowego wynosi jedynie 1.189 zł. Skarżący posiada również zadłużenie z tytułu kredytów bankowych (6.800 zł). Nie ma również racjonalnych podstaw do kwestionowania jego oświadczenia odnośnie braku oszczędności czy wartościowych rzeczy ruchomych. W konkluzji należy stwierdzić, że wniosek M.T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest uzasadniony. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.