II SAB/Go 48/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. N. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie udzielenia informacji postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej G. N. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia [...] stycznia 2026 r. G. N. (dalej jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] (dalej jako organ) w przedmiocie udzielenia informacji. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 35 § 1 i § 3 k.p.a. - w zakresie niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie, art. 36 § 1 k.p.a. - w zakresie niepoinformowania mnie o przyczynach zwłoki,art. 8 § 1 k.p.a. — w zakresie naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej,art. 9 k.p.a. - w zakresie braku udzielenia niezbędnych informacji,art. 7 k.p.a. - poprzez zaniechanie podjęcia działań niezbędnych do wyjaśnienia sprawy,art. 12 § 1 k.p.a. - poprzez prowadzenie postępowania w sposób przewlekły i nieefektywny. Wobec powyższego skarżąca wniosła o:stwierdzenie bezczynności organu, stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,zobowiązanie organu do rozpatrzenia złożonych przeze mnie oraz instytucjipaństwowych pism i udzielenia pisemnej odpowiedzi w terminie wskazanym przezSąd,wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.,zasądzenieod organu na moją rzecz kosztów postępowaniawedługnormprzepisanych. Na podstawie akt administracyjnych sprawy ustalono następujący stan faktyczny: Pismem z dnia [...] sierpnia 2025 r. skarżąca, w związku z ogłoszeniem dotyczącym przedłużenia terminu konsultacji społecznych (jak również poprzednim ogłoszeniem o rozpoczęciu konsultacji) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego umożliwiającego lokalizację instalacji OZE w obrębach [...], zwróciła się do organu o wyjaśnienie podstawy prawnej wymogu zawartego w treści ogłoszenia, zgodnie z którym uwaga do projektu planu musi zawierać"wskazanie nieruchomości, której wnioskodawca jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym, której uwaga dotyczy". Jak podała skarżąca, w jej ocenie wskazanie, czy ktoś jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości, jest wymagane - tak, ale wyłącznie jako informacja o statusie prawnym wnioskodawcy względem danej nieruchomości, natomiast nie ma obowiązku wskazania konkretnej nieruchomości, której uwaga dotyczy, tym bardziej - nie jest wymagane, by składający uwagę był właścicielem lub użytkownikiem wieczystym tej nieruchomości.Ustawa nie ogranicza prawa do składania uwag tylko do właścicieli lub użytkowników wieczystych — uwagi może złożyć każdy zainteresowany, w tym np. sąsiad, organizacja społeczna czy obywatel spoza gminy. Zdaniem skarżącej wymóg wskazania konkretnej nieruchomości, której dotyczy uwaga i której składający jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystymnie wynika z ustawy,jest sprzeczny z jej brzmieniem i celem,narusza zasadę partycypacji społecznej i ustawowe prawo udziału wszystkich zainteresowanych w procedurze planistycznej.W związku z powyższym skarżąca zwróciła się do organu o udzielenie informacji: 1. Na jakiej podstawie prawnej oparto wymóg obowiązkowego wskazania nieruchomości, której wnioskodawca jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym? 2. Czy brak wskazania nieruchomości, której dotyczy uwaga, skutkuje jej odrzuceniem lub nierozpatrzeniem przez Urząd? 3. Czy należy przez to rozumieć, że prawo lokalne ustanowione przez Gminę [...] jest dla mieszkańców i interesariuszy mniej korzystne niż przepisy ustawowe, co byłoby sprzeczne z zasadą legalizmu i nadrzędności prawa? Jednocześnie skarżąca wyjaśniła, że zależy jej na zachowaniu zgodności procedury konsultacyjnej z obowiązującym prawem oraz zapewnieniu pełnej transparentności i dostępności procesu planistycznego dla wszystkich zainteresowanych mieszkańców i interesariuszy. W skardze z dnia [...] stycznia 2026 r. skarżąca podała, że pismo z [...] sierpnia 2025r. stanowiło podanie w rozumieniu art. 63 § 1 k.p.a., a zatem Burmistrz był zobowiązany do jego rozpatrzenia i udzielenia odpowiedzi w terminach wynikających z art. 35 k.p.a. Pomimo upływu ustawowych terminów organ nie udzielił mi żadnej odpowiedzi, nie zajął stanowiska w sprawie, ani nie poinformował o przyczynach zwłoki, czym naruszył również art. 36 § 1 k.p.a. Zdaniem skarżącej jeżeli organ uznał, że nie może merytorycznie odnieść się do treści pisma z uwagi na trwającą procedurę planistyczną, to był on co najmniej zobowiązany do poinformowania o takim stanowisku i wskazania przyczyn braku możliwości udzielenia odpowiedzi, jak również ewentualnie wskazania terminu, w jakim odpowiedź zostanie udzielona. Skarżąca poinformowała, że w dniu [...] sierpnia 2025 r. skierowała również pismo bezpośrednio do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, w odpowiedzi na które w piśmiez dnia [...] września 2025 r.poinformowano ją, że zapoznano się ze sprawą oraz przekazano jej pismo wraz z własnym wystąpieniem do Urzędu Miasta i Gminy [...], celem jego rozpatrzenia zgodnie z właściwością rzeczową, zobowiązując jednocześnie organ gminy do poinformowania jej i Kancelarii Prezydenta RP o zajętym stanowisku.Pomimo tego Burmistrz Miasta i Gminy [...] nie udzielił żadnej odpowiedzi. Skarżąca podała, że w związku z powyższym wniosła w dniu [...] grudnia 2025 r. skargę do Rady Miejskiej w [...]. Została ona rozpatrzona uchwałą nr XXII1/186/25 z dnia [...] grudnia 2025 r., w której uznano ją za bezzasadną, przyjmując błędnie, że pisma stanowiły jedynie "uwagi planistyczne". Jak podała skarżąca, skarga z dnia [...] grudnia 2025 r. do Rady Miejskiej w [...] stanowiła ponaglenie w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a., co oznacza, że wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia przed wniesieniem niniejszej skargi do sądu administracyjnego. Zdaniem skarżącej stanowisko Rady jest nieprawidłowe, albowiem co najmniej pismo z dnia [...] sierpnia 2025 r. stanowiło odrębne podanie w k.p.a., dotyczące legalności działania organu, a nie treści projektu planu.Brak jakiejkolwiek odpowiedzi ze strony organu od sierpnia 2025 r. do dnia wniesienia niniejszej skargi, stanowi zdaniem skarżącej bezczynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., przy czym bezczynność ta ma charakter rażący, gdyż organ w sposób oczywisty, trwały i zawiniony zignorował podstawowe obowiązki wynikające z przepisów k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Zdaniem organu pisma kierowane przez skarżącą dotyczyły projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i stanowiły uwagi zgłaszane w ramach procedury planistycznej prowadzonej na podstawie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Procedura ta ma charakter planistyczno-legislacyjny i nie stanowi postępowania administracyjnego w indywidualnej sprawie. W jej toku nie wydaje się decyzji administracyjnych ani postanowień, a organ nie ma obowiązku udzielania indywidualnych odpowiedzi na zgłoszone uwagi. W konsekwencji nie może być mowy o bezczynności organu w rozumieniu przepisów p.p.s.a.W niniejszej sprawie nie istniał po stronie organu obowiązek wydania decyzji administracyjnej, postanowienia ani podjęcia innej czynności w indywidualnej sprawie skarżącej. W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2026 r. skarżąca podtrzymała stanowisko wyrażone w skardze. Skarżąca podkreśliła, że zasadnicze znaczenie ma fakt, że organ nie udzielił na jej wniosek żadnej odpowiedzi, co oznacza, iż pozostaje w bezczynności. Tymczasem organ w żaden sposób nie poinformował skarżącej o kwalifikacji pisma i swoim stanowisku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego do jej rozpoznania. Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., zwanej dalejp.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Z wymienionych powyżej regulacji wskazanych w ustawie p.p.s.a. wynika, że kontrola bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania może być prowadzona tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Skarga jest dopuszczalna jedynie wówczas, gdy organy administracji publicznej podejmują działania w formach władczych lub stanowiących, a więc właściwych dla podmiotu publicznego funkcjonującego w ramach przyznanych organowi uprawnień. Skarga wniesiona w sprawie, która wykracza poza zakres przedmiotowy, nie podlega kognicji sądu administracyjnego (sprawa nie należy do właściwości tego sądu) i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1p.p.s.a. Dotyczy to w sposób oczywisty także skarg na bezczynność w tego rodzaju sprawach, które nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Zauważyć należy bowiem, że nie każda bezczynność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie skarga dotyczy bezczynności organu w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącejz dnia [...] sierpnia 2025 r.,złożonym w związkuz ogłoszeniem dotyczącym przedłużenia terminu konsultacji społecznych (jak również poprzednim ogłoszeniem o rozpoczęciu konsultacji) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego umożliwiającego lokalizację instalacji OZE w obrębach [...],o udzielenie informacji co do podstawy prawnej wymogu zawartego w treści ogłoszenia, zgodnie z którym uwaga do projektu planu musi zawierać"wskazanie nieruchomości, której wnioskodawca jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym, której uwaga dotyczy".Dokładnie skarżąca zwróciła się o wskazanie: - na jakiej podstawie prawnej oparto wymóg obowiązkowego wskazania nieruchomości, której wnioskodawca jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym? - czy brak wskazania nieruchomości, której dotyczy uwaga, skutkuje jej odrzuceniem lub nierozpatrzeniem przez Urząd? - czy należy przez to rozumieć, że prawo lokalne ustanowione przez Gminę [...] jest dla mieszkańców i interesariuszy mniej korzystne niż przepisy ustawowe, co byłoby sprzeczne z zasadą legalizmu i nadrzędności prawa? Na podstawie analizy akt administracyjnych sprawy, a w szczególności treści wniosku z [...] sierpnia 2025 r. Sąd uznał, iż wbrew stanowisku skarżącej złożony przez nią wniosek nie stanowił podania w rozumieniu art. 63 § 1 k.p.a.Podaniem, w rozumieniu komentowanego przepisu, są wszelkiego rodzaju oświadczenia stron oraz innych uczestników postępowania, składane organowi administracji prowadzącemu postępowanie administracyjne, a zatem pojęcie to odnosi się tylko i wyłącznie do przypadków, gdy mamy do czynienia z postępowaniem administracyjnym. Oznacza to, że nie wszystkie pisma, żądania, wnioski tylko i wyłącznie dlatego, że skierowane zostały do organu administracji publicznej, skutecznie inicjują postępowanie administracyjne.Wspólną cechą postępowań, do których stosuje się przepisy Kodeksu, jest to, że dotyczą one sposobu procedowania organów administracji publicznej (podmiotów wykonujących zadania z zakresu administracji publicznej) w sprawach indywidualnych z zakresu prawa administracyjnego. Postępowanie w tym zakresie (dotyczy art. 1 pkt 1, 2 i 5 k.p.a.) ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a celem postępowania w sprawach wydawania zaświadczeń jest wydanie jednostce, zwykle na jej wniosek, dokumentu urzędowego potwierdzającego określony stan rzeczy lub praw (art. 1 pkt 4 k.p.a.). Tymczasem wniosek skarżącej z [...] sierpnia 2025 r. związany był z prowadzoną w gminie procedurą planistyczną (procedurą zmierzającą do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego). Uchwalanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, jak również ich zmianę reguluje odrębna procedura, przewidziana przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2026 r. poz. 538, dalej jako u.p.z.p.). W sprawach tych nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W konsekwencji nie mają również zastosowania terminy dotyczące załatwienia sprawy określone w art. 35 k.p.a., jak również przepisy dotyczące przewlekłości i bezczynności postępowania (art. 37 k.p.a.). Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest sprawą w rozumieniu przepisów k.p.a., zastosowanie znajduje tu odrębna procedura, opisana szczegółowo w przepisach u.p.z.p. Podkreślić należy, że procedura planistyczna w zakresie dotyczącym planu miejscowego uregulowana została w art. 17 u.p.z.p. Konsultacje społeczne stanowią przy tym jeden z wielu etapów tej procedury (Rozdział 1a Partycypacja społeczna). Procedura składania wniosków i uwag została uregulowana w art. 8g u.p.z.p. Natomiast zgodnie z art. 8l u.p.z.p. propozycja rozpatrzenia wniosków do projektu aktu planowania przestrzennego i uwag zgłoszonych w ramach konsultacji społecznych nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Komentowany przepis art. 8l u.p.z.p. zastąpił derogowaną normę art. 7 u.p.z.p. Należy zauważyć, że – inaczej niż w przypadku art. 7 u.p.z.p. – przepis art. 8l nie posługuje się kategorią pojęciową "rozstrzygnięć o nieuwzględnieniu". Zamiast tego odwołuje się do propozycji rozpatrzenia, o których mowa w art. 8k u.p.z.p. Oznacza to, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie podlega propozycja rozpatrzenia wniosków lub uwag niezależnie od tego, czy właściwy organ uwzględnił, czy też nie uwzględnił wniosku lub uwagi (za: K. Olzacki [w:] Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, red. J. H. Szlachetko, K. Szlachetko, Warszawa 2024, art. 8(l), LEX/el.). Skoro zaskarżeniu do sadu administracyjnego nie podlega propozycja rozpatrzenia wniosków lub uwag, powyższe nie może również stanowić przedmiotu skargi na bezczynność organu w tym zakresie. Przy czym należy wyjaśnić, iż obowiązujące przepisy nie ograniczają prawa do zaskarżenia planu miejscowego do kwestii podniesionych w uwagach do projektu planu (zob. art. 101 u.s.g. w zw. z art. 57 § 1 pkt 3 w zw. z art. 147 p.p.s.a.; por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2024 r., sygn. akt II OSK 2727/22). Dodać należy, iż zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662, dalej: u.s.g.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich (art. 101a ust. 1 u.s.g.). Zacytowany przepis art. 101a u.s.g. przewiduje zatem specyficzną skargę na bezczynność organu gminy, gdy organ ten nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich i jest to skarga na bezczynność niezależna od tej, która wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., która niewątpliwie nie przysługuje w przypadku aktów prawa miejscowego. Skoro zatem wniosek skarżącej z [...] sierpnia 2025 r. dotyczył żądania udzielenia informacji co do podstawy prawnej określonego w procedurze planistycznej wymogu wskazania nieruchomości, której wnioskodawca jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym, której uwaga dotyczy oraz określenia następstw prawnych niezastosowania się do w/w wymogu, Sąd uznał, iż wniosek ten nie dotyczy sprawy, w której organ byłyby obowiązany do wydania rozstrzygnięcia wymienionego w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Nie mogło być mowy o bezczynności organu podlegającej zaskarżeniu w trybie art. 3 § 2 pkt 8, ani też art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. Jednocześnie, mając na uwadze wcześniejsze rozważania, brak było podstawy prawnej do stwierdzenia przez Sąd bezczynności organu na gruncie przepisów u.p.z.p. Podobnie brak też podstawy prawnej do uznania, iż na gruncie przedmiotowej sprawy zaistniały przesłanki do stwierdzenia bezczynności organu w trybie art. 101a ust. 1 u.s.g. (nie jest to bowiem przypadek, gdy organ jest w tym zakresie zobowiązany do podjęcia czynności nakazanych prawem). Wobec powyższego Sąd uznał, iżtak sformułowaną skargę należy odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.,z uwagi na brak właściwości rzeczowej Sądu. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jedynie na marginesie Sąd wyjaśnia informacyjnie, mimo że wniosek skarżącej z [...] sierpnia 2025 r. nie był złożony w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.), że w świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, charakteru informacji publicznej nie posiadają pytania o podstawę prawną działań organu. Wyjaśnianie podstawy prawnej (a także ocena i interpretacja przepisów prawa) działań organu nie jest informacją publiczną, bowiem nie należy do sfery faktów, tylko do kwestii prawnych. Domaganie się informacji o prawie nie nosi znamion informacji publicznej, toteż w takim wypadku nie znajduje zastosowania ustawa o dostępie do informacji publicznej (por. np. wyroki NSA z 30 sierpnia 2012 r., I OSK 1380/12, z 22 listopada 2012 r., I OSK 1963/12). Wskazuje się również, że wykładnia przepisów prawa, jak też ocena ich zastosowania, nie stanowi informacji publicznej (por. postanowienie NSA z 19 stycznia 2011 r., I OSK 8/11 i cytowane tam orzecznictwo).