II SAB/Go 49/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.G. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie orzeczenia na bezczynność Burmistrza w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić wniosek G.G. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie postanowienia z dnia 30 listopada 2011 r. sygn. akt II SAB/Go 49/11. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2011 r. sygn. akt II SAB/Go 49/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., powołując się na przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi G.G. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej – radcy prawnemu R.W. w dniu 12 grudnia 2011 r. W dniu 2 stycznia 2012 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo (z dnia [...] grudnia 2011 r.) G.G., reprezentowanego przez r. pr. R.W., w którego treści wskazano, iż Sąd nie rozstrzygnął sprawy prowadzonej uprzednio pod sygnaturą II SAB/Go 50/11. Strona wskazała, iż Sąd wprawdzie połączył sprawy prowadzone pod sygnaturami II SAB/Go 49/11 i II SAB/Go 50/11 do wspólnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia, jednakże postanowieniem z dnia 30 listopada 2011 r. rozstrzygnął jedynie sprawę zarejestrowaną pod sygnaturą II SAB/Go 49/11. Pismo to zostało nadane w urzędzie pocztowym – jak wynika z ustaleń Sądu – w dniu 28 grudnia 2011 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu o sprecyzowanie wniesionego podania z dnia [...] grudnia 2011 r., w tym do wskazania czy stanowi ono wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 30 listopada 2011 r. złożony w trybie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a., pełnomocnik strony w piśmie z dnia [...] stycznia 2012 r. (data wpływu: 17 stycznia 2012 r. ) wyjaśnił, iż podanie z dnia [...] grudnia 2011 r. stanowi wniosek o uzupełnienie orzeczenia z dnia 30 listopada 2011 r., złożony w trybie art. 157 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie pełnomocnik strony, w związku z okolicznością, iż wniosek w powyższym zakresie złożony został z uchybieniem terminu do jego wniesienia, zwrócił się do Sądu o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, wyjaśniając, iż uchybienie nastąpiło bez winy strony, a wynikało z konieczności sprawowania przez pełnomocnika strony osobistej opieki nad chorymi dziećmi w okresie od 21 do 27 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek należy uznać za niedopuszczalny. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a. ). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wreszcie zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przedmiotem rozpatrzenia niniejszym postanowieniem jest wniosek G.G., reprezentowanego przez pełnomocnika – radcę prawnego R.W., o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie orzeczenia, o którym mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, postanowienie z dnia 30 listopada 2011 r. kończące postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie prowadzonej pod sygnaturą II SAB/Go 49/11 zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 12 grudnia 2011 r. Tym samym termin do dokonania czynności, o której mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. upłynął dla strony skarżącej z dniem 27 grudnia 2011r. Wniosek o uzupełnienie tego orzeczenia strona, za pośrednictwem pełnomocnika, wniosła w dniu 28 grudnia 2011r., nadając go w Urzędzie Pocztowym Poznań 32. Z kolei wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego podania, pełnomocnik strony złożył w dniu 13 stycznia 2012 r. ( data nadania w Urzędzie Pocztowym). Wobec okoliczności, iż podstawę wniosku o przywrócenie terminu do złożenia w/w podania stanowiła konieczność sprawowania przez pełnomocnika strony osobistej opieki nad dwójką chorych na grypę dzieci, w okresie od dnia 21 do 27 grudnia 2011 r., stwierdzić należy, iż wniosek o przywrócenie terminu złożony został z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu bowiem, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia podania o uzupełnienie orzeczenia z dnia [...] listopada 2011 r. w niniejszej sprawie należy liczyć od dnia kiedy ustała wskazana przez pełnomocnika przyczyna uniemożliwiająca mu podjęcie skutecznie czynności procesowych w sprawie, a zatem od dnia 28 grudnia 2011 r. Jak bowiem wynika z wyjaśnień pełnomocnika, do dnia 27 grudnia 2011 r. zobowiązany był do sprawowania opieki nad chorymi dziećmi. Tym samym termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, upłynął stronie z dniem 3 stycznia 2012r. W dniu 28 grudnia 2011 r. natomiast strona, reprezentowana przez w/w pełnomocnika, złożyła wniosek o uzupełnienie orzeczenia, jednakże wniosek o przywrócenie terminu dla dokonania tej czynności nadany został do Sądu dopiero w dniu 13 stycznia 2012 r., a więc z 10 –dniowym uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. W okolicznościach niniejszej sprawy przyjąć zatem należało, że złożenie przez skarżącego w dniu 13 stycznia 2012 r. (data stempla pocztowego) wniosku o przywrócenie terminu było spóźnione. W myśl natomiast art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia