II SAB/Go 53/23
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2023-09-06
Skład orzekający: Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może być wniesiona w sytuacji, gdy organ nie jest zobowiązany do wydania aktu lub dokonania czynności z zakresu administracji publicznej, a jedynie do udzielenia odpowiedzi na pytania dotyczące stanu badań naukowych?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeśli organ nie jest zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej, postanowienia lub innego aktu czy czynności z zakresu administracji publicznej. W sytuacji, gdy pytania dotyczą stanu badań naukowych i nie wynikają z nich uprawnienia lub obowiązki prawne, nie podlegają one kontroli sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Instytutu Uniwersytetu w przedmiocie braku odpowiedzi na pytania zadane podczas spotkania, co zdaniem skarżącego doprowadziło do dezinformacji naukowej. Organ administracji wyjaśnił, że skarżący nie zarzucił bezczynności w sprawie z zakresu administracji publicznej, a kwestie te leżą poza zakresem kognicji sądu administracyjnego. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 6 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.F. na bezczynność Instytutu [...] Uniwersytetu w przedmiocie udzielenia odpowiedzi postanawia: odrzucić skargę.
A.F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Instytutu [...] Uniwersytetu w przedmiocie braku odpowiedzi na pytania skarżącego kierowane do pracowników instytutu podczas spotkania w [...], co w ocenie skarżącego doprowadziło do dezinformacji naukowej szerzonej przez pracowników Uniwersytetu.
W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu wyjaśnił, że skarżący nie zarzucił organowi bezczynności w określonej sprawie z zakresu administracji publicznej,
w której powinnością organu byłoby podjęcie stosownej decyzji administracyjnej lub postanowienia, ewentualnie innego aktu lub czynności dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zdaniem organu kwestie szerzenia przez instytut badawczy Uniwersytetu w obszarze działalności naukowej naukowców w tej dyscyplinie naukowej leżą poza zakresem kognicji sądu administracyjnego w ramach rozpoznawania skarg na bezczynność organów, których przedmiotem mogą być wyłącznie sprawy o charakterze indywidualnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Przed przystąpieniem do badania merytorycznej zasadności skargi Sąd ma obowiązek ustalić, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 - zwanej dalej p.p.s.a.). Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. i obejmuje:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych
w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych
w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Jak stanowi zaś art. 3 § 2a sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. W myśl art. 3 § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.
W rozpoznawanej sprawie skarżący zarzuca bezczynność Instytutu [...] Uniwersytetu w przedmiocie braku odpowiedzi na pytania skarżącego kierowane do pracowników instytutu podczas spotkania w [...], co w ocenie skarżącego doprowadziło do dezinformacji naukowej szerzonej przez pracowników Uniwersytetu.
Organ słusznie podniósł natomiast, że odpowiedź na pytania skarżącego o stan badań naukowych, stawiane naukowcom zatrudnionym przez Uniwersytet nie stanowią wydania aktu ani dokonania czynności z zakresu administracji publicznej. Wobec tego Uniwersytet, w szczególności Instytut [...] Uniwersytetu nie są zobligowani do podjęcia jakichkolwiek czynności wywołanym pytaniami skarżącego, które miałyby swoje umocowanie na gruncie prawa administracyjnego lub postępowania sądowoadministracyjnego.
Należy zwrócić uwagę, że brak jest obowiązującego przepisu prawnego, obligującego organ do podjęcia, w zakresie podniesionych przez skarżącego okoliczności, władczego rozstrzygnięcia.
Uznać zatem trzeba, że w zakresie objętym treścią skargi strona nie może skutecznie domagać się wydania decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym
i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.), podobnie jak również żadnego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt od 4 do 7 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skoro Instytut [...] Uniwersytetu nie był zobowiązany do wydania żadnego z aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. lub innych aktów, lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a-7 p.p.s.a.), to nie przysługiwała również skarżącemu skarga na bezczynność w tym zakresie.
Zatem wniesiona skarga na bezczynność organu jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło