II SAB/Go 53/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 lipca 2025 r. sprawy ze skargi W.M. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpoznania wniosku skarżącego – W.M. z dnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku, II. stwierdza, iż Wójt Gminy [...] dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego – W.M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Wnioskiem z dnia [...] marca 2025 r. (data wpływu do organu – [...] marca 2025 r.) W.M. zwrócił się do Wójta Gminy [...] o udzielenie informacji publicznej - "udostępnienie/przekazanie kopii pisma nr [...] z dnia [...].10.2024 r. skierowanego do Staroty [...] jako odpowiedź na pismo Starosty [...] z dnia [...].10.2024 r. skierowane do Wójta Gminy [...]". Nadto wnioskujący domagał się stwierdzenia na kopii wskazanego dokumentu jego zgodności z oryginałem. W odpowiedzi na wniosek w piśmie z dnia [...] marca 2025 r. nr [...] Wójt Gminy [...] wskazał, że pismem z dnia [...] marca 2025 r., nr [...] udzielił już odpowiedzi we wnioskowanej sprawie. Ponadto poinformował wnioskodawcę, że postępowanie w sprawie, której dotyczy pismo (ustalenie odszkodowania) prowadzi Starostwo Powiatowe w [...], które posiada wszystkie dokumenty związane z tą sprawą. 2. Pismem z dnia [...] marca 2025 r. (złożonym do organu dnia [...] kwietnia 2025 r.) W.M. wniósł do tutejszego sądu skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w udostępnieniu wskazanej wyżej informacji publicznej. Skarżący zarzucił w niej organowi naruszenie art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, art. 61 ust. 1 Konstytucji R.P. oraz 3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. poz. 902, dalej u.d.i.p.) podnosząc, że żądana informacja nie została mu dotychczas udostępniona. Stawiając powyższe zarzuty wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, o zobowiązanie organu do załatwienia jego wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, a także o zasądzenie od organu kosztów postępowania. 3. W odpowiedzi na skargę (k. 9 akt sądowych) Wójt Gminy [...] wniósł o jej oddalenie w całości i stwierdzenie, że nie dopuścił się bezczynności, a także, iż nie była ona rażąca. W jej uzasadnieniu podkreślił, że w piśmie z dnia [...] marca 2025 r. udzielił odpowiedzi wskazując, że skarżący "uzyskał informację i odpowiedź na skierowany wniosek, który nie został uznany z informację publiczną ponieważ poprzednia korespondencja zabezpieczyła potrzeby informacyjnego skarżącego". Organ wskazał też, że Prokuratura Rejonowa w [...] prowadzi postępowanie z art. 270 kk o sfałszowanie dokumentów, które odnoszą się do przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935.; dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4a tej ustawy. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a. 5. Ustawa o dostępie do informacji publicznej, stanowiąca rozwinięcie prawa do informacji publicznej wyrażonego w art. 61 Konstytucji RP, reguluje zarówno zakres podmiotowy, jak i przedmiotowy jej stosowania oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej zawiera przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p., w którym znalazły się m.in. informacje o danych publicznych w tym treść i postać dokumentów urzędowych (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.). Natomiast podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji w świetle u.d.i.p. są m.in. władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są zarówno organy władzy publicznej, jak i podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów (art. 4 ust. 1 pkt 1 i 5 u.d.i.p.). 6. W sprawie nie wątpliwości, że Wójt Gminy [...] jako organ władzy publicznej, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., jest co do zasady organem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Jeśli zaś chodzi o pojęcie informacji publicznej to w świetle przepisów omawianej ustawy ma ono szerokie znaczenie i odnosić je należy do wszelkich spraw publicznych nawet wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Definicję tę doprecyzowuje art. 6 ust. 1 u.d.i.p., w którym ustawodawca wymienia rodzaje spraw, których mogą dotyczyć informacje o charakterze publicznym, przy czym jest to katalog otwarty, na co wskazuje zwrot "w szczególności". W sprawie wnioskiem z dnia [...] marca 2025 r. skarżący zwrócił się o udostępnienie dokumentu opisanego w punkcie 1 niniejszego uzasadnienia, z którego to opisu nie da się jednoznacznie ustalić, czy stanowi on informację publiczną. Ustalenie to należy jednak do organu, który powinien mieć tu na względzie, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie u.d.i.p. informację publiczną stanowią informacje o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających. Nadto powinien wziąć pod uwagę również art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p., w myśl którego informację publiczna stanowią informacje o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego. Tymczasem z odpowiedzi na wniosek udzielonej skarżącemu pismem z dnia [...] marca 2025 r. nie wynika, czy organ uznaje ten dokument za zawierający informację publiczną oraz czy go posiada. W tej odpowiedzi znajduje się jedynie stwierdzenie, że wcześniejszym pismem z dnia [...] marca 2025 r. udzielił już odpowiedzi we wnioskowanej sprawie oraz, że postępowanie w sprawie, której dotyczy pismo (ustalenie odszkodowania) prowadzi Starostwo Powiatowe w [...], które posiada wszystkie dokumenty związane z tą sprawą. Jednak w treści pisma z dnia [...] marca 2025 r. (k. 7 akt sądowych) organ wskazuje jedynie, że postępowanie w sprawie, której dotyczy pismo prowadzi Starostwo Powiatowe w [...]. 7. Z art. 13 u.d.i.p. wynika, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1) a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Zgodnie z przepisami ustawy wniosek o udostępnienie informacji publicznej powinien być zatem załatwiony: 1) przez udostępnienie żądanej informacji (w formie czynności materialno-technicznej), albo 2) przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., albo 3) przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. bądź art. 15 ust. 2 u.d.i.p., albo 4) przez pisemne zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona, w sytuacji gdy nie jest informacją publiczną albo organ nie jest w jej posiadaniu. W świetle powyższego ustalenia obie odpowiedzi organu nie mogą być uznane za załatwienie wniosku zgodnie z prawem, gdyż żadna z wskazanych form załatwiania wniosku nie została w sprawie na dzień orzekania zrealizowana. W szczególności nie wynika z nich to, o czym mowa jest w pkt. 4). Oznacza to, że organ nie załatwił wniosku, którego dotyczy niniejsza skarga. 8. W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). 9. Mając na uwadze to, co stwierdzono wyżej Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał Wójta Gminy [...] do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku (pkt I wyroku). Przez rozpoznanie należy tu rozumieć załatwienie wniosku w jednej z wymienionych wyżej form. Zdaniem Sądu stwierdzona bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Uwzględniając okoliczności sprawy oraz to, że skarżący kierował w podobnym czasie do organu inne podobne wnioski nie można organowi przypisać kwalifikowanej bezczynności. Nie jest to również takie uchybienie, które godzi w pryncypia systemu prawa. Z tych względów orzeczono, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a p.p.s.a. orzeczono jak w pkt. II wyroku. O kosztach postępowania należnych od skarżącemu od organu Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 p.p.s.a. zasądzając zwrot uiszczonego wpisu od skargi (pkt III wyroku).