II SAB/Go 54/12
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2013-01-16
Skład orzekający: Michał Ruszyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, jeśli organ udzielił żądanych informacji po wniesieniu skargi, a przed wydaniem orzeczenia przez sąd?Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, jeżeli organ udzielił żądanych informacji po wniesieniu skargi, a przed wydaniem orzeczenia przez sąd. W takiej sytuacji organ nie pozostaje już w stanie bezczynności, co czyni postępowanie bezprzedmiotowym, a sąd nie może zobowiązać organu do czynności, która została już podjęta.Stan faktyczny
B.H. złożył skargę na bezczynność Marszałka Województwa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej postępowania w trybie Prawa zamówień publicznych. Po wniesieniu skargi, ale przed wydaniem orzeczenia przez sąd, Marszałek Województwa udzielił skarżącemu żądanych informacji. Organ wniósł o oddalenie, odrzucenie lub umorzenie skargi.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.H. na bezczynność Marszałka Województwa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.
Pismem z dnia [...] listopada 2012 r. B.H. wniósł skargę na bezczynność Marszałka Województwa w przedmiocie udzielenia informacji publicznej na temat prowadzonego postępowania w trybie przepisów ustawy – Prawo zamówień publicznych. Jak wyjaśnił w treści skargi, powołując się na przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112 poz. 1198) pismem z dnia [...] października 2012 r. zwrócił się do Marszałka Województwa o udzielenie informacji w/w zakresie, jednakże organ nie udzielił mu w tym zakresie żadnej informacji.
Powyższą skargę B.H. uzupełnił pismem z dnia [...] grudnia 2012 r., gdzie wskazał dodatkowo na podstawę prawną żądania udzielenia informacji publicznej.
Dnia [...] listopada 2012 r. pismem nr [...] Marszałek Województwa udzielił stronie żądanych informacji. Odpowiedź na złożony wniosek została stronie skarżącej doręczona w dniu 21 listopada 2012 r. Odpis wskazanego pisma został załączony do udzielonej przez organ odpowiedzi na skargę, przekazanej do tut. Sądu. Jednocześnie organ wniósł o oddalenie skargi w całości, jej odrzucenie albo umorzenie postępowania. Odpowiedź organ uzupełnił pismem z dnia [...] stycznia 2013 r., w którym podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W rozpatrywanej sprawie skarga dotyczyła bezczynności Marszałka Województwa polegającej na nieudzielaniu informacji publicznej w zakresie przeprowadzonego postępowania w trybie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010 r. nr 113 poz. 759), a więc była sprawą określoną w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej jako "ppsa"). Odrębna regulacja ustawy – Prawo zamówień publicznych w zakresie jawności postępowania konkursowego oraz dostępu do dokumentów tego postępowania, nie wyklucza zastosowania w niniejszej sprawie trybu określonego ustawą z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.).
Zgodnie zaś z art. 54 § 3 zdanie pierwsze ppsa organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przypadku zaś, gdy organ po wniesieniu skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, uwzględni ją, tj. udzieli żądanej informacji, zastosowanie w sprawie znajdzie przepis art. 161 § 1 ust. 3 ppsa, zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (publ. ONSAiWSA 2009/4/63). Jeżeli bowiem w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał przewidziany prawem akt lub dokona przewidzianej przez ustawę czynności, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje już w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 ppsa. Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania zostały wydane lub podjęte (T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 467). W takiej sytuacji bezprzedmiotowe staje się także orzekanie w przedmiocie grzywny, o której mowa w art. 149 § 2 ppsa.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem Marszałek Województwa już po wniesieniu skargi przez B.H., ale jeszcze przed wydaniem orzeczenia przez Sąd, przekazał skarżącemu żądane informacje przy piśmie z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...].
W tej sprawie żądanie skargi sprowadzało się do zbadania przyczyn bezczynności organu oraz zobowiązania go przez Sąd do udzielenia stronie informacji publicznej w w/w zakresie, co znajduje podstawę w art. 149 ppsa. Wobec zatem udzielenia przez skarżony organ w/w informacji, Sąd nie ma możliwości zastosowania w sprawie wskazanego już wcześniej art. 149 § 1 i 2 ppsa, co czyni postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym.
Jednocześnie należy wskazać, iż sąd administracyjny nie jest kompetentny do rozpatrzenia żądania strony w przedmiocie zastosowania sankcji o której mowa w art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112 poz. 1198 ze zm.). Przepis art. 23 u.d.i.p. określa szczególny typ czynu zabronionego - naruszenie obowiązku udostępnienia informacji publicznej. W sprawie unormowanej w art. 23 u.d.i.p. właściwy jest sąd powszechny. Podkreślenia wymaga, iż w odniesieniu do skargi wniesionej do tut. Sądu, żądanie w tym zakresie ma jedynie charakter akcesoryjny (uzupełniający), a tym samym nie stanowi odrębnej skargi, którą należało by odrzucić w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 ppsa.
Wprawdzie strona skarżąca podtrzymała swoją skargę, pomimo otrzymania żądanej informacji, jednakże wobec zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozpatrzenia skargi B.H.. Jak bowiem wskazano w przypadku skargi na bezczynność organu, przez "uwzględnienie skargi w całości" należy rozumieć sytuację, w której organ wydaje akt lub podejmuje czynność, której brak stał się przyczyną zaskarżenia. Bez znaczenia jest natomiast okoliczność, czy treść tego aktu (czynności) jest zgodna z żądaniem strony, ponieważ jego wydanie powoduje, że organ przestaje tkwić w bezczynności. Tym samym zostaje osiągnięty cel skargi na bezczynność organu.
Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło