II SAB/Go 58/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 30 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. M.K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżąca wskazała, iż w dniu 2 sierpnia 2013 r. złożyła podanie zawierające wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: ilości aktualnie prowadzonych spraw sądowych przeciwko Gminie z roszczeniami finansowymi oraz datami ich rozpoczęcia oraz jaka jest łączna kwota w/w roszczeń wobec Gminy. Jak podała skarżąca, do dnia złożenia skargi nie uzyskała od organu odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Organ poinformował, iż zgodnie ze wskazaną we wniosku formą przekazania informacji w dniu 21 sierpnia 2013 r. sporządzona została odpowiedź, która w dniu 23 sierpnia 2013 r. została doręczona skarżącej. Organ przyznał, iż pozostawał ze zwłoką w udzieleniu informacji, ale ostatecznie odpowiedź została udzielona we wnioskowanym zakresie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 września 2013 r. M.K. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia został doręczony M.K., na adres wskazany przez nią w skardze, w dniu 10 września 2013 r. W wyznaczonym terminie skarżąca nie uiściła wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a.", dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis. Zgodnie z treścią art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, zarządzeniem z dnia 4 września 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą – M.K. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, wskazując jednocześnie na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 14 akt sprawy) wynika, iż odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został prawidłowo doręczony skarżącej w sposób zastępczy - przesyłkę odebrał dorosły domownik (według adnotacji doręczyciela – D.K.). Powyższą formę doręczenia przewiduje treść art. 72 p.p.s.a., zgodnie z którą jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Doręczenie ww. przesyłki nastąpiło skutecznie w dniu 10 września 2013 r., a zatem termin, w którym skarżąca była zobligowana do wykonania nałożonego na nią obowiązku upłynął z dniem 17 września 2013 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony, w terminie tym nie został również złożony wniosek o przyznanie skarżącej prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.