II SAB/Go 60/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.G. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie przyznania prawa własności działki postanawia: 1. odmówić przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata. Dnia 22 grudnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynął wniosek Z.G. o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Skarżąca oświadczyła, że wraz z mężem posiadają dochód w łącznej kwocie 1.020 zł. Z.G. wskazała, że jej mąż pobiera rentę inwalidzką l grupy. Skarżąca przedstawiła opłaty związane z eksploatacją mieszkania (energia elektryczna - 135 zł, c.o. - 360 zł, woda - 20 zł) oraz z zakupem lekarstw (70 zł). Wniosek jest uzasadniony. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Wymaga podkreślenia, że co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. Należy zwrócić uwagę, że na podstawie postanowienia referendarza sądowego z dnia 16 grudnia 2010 r. przyznano Z.G. w przedmiotowej sprawie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Dlatego też ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie mógł zostać uwzględniony. Uzasadniony jest wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Należy bowiem podnieść, że dochód rodziny skarżącej składającej się z czterech osób wynosi 1.020 zł. Nie można również pominąć, że mąż skarżącej pobiera rentą inwalidzką l grupy. W świetle zasad doświadczenia życiowego w pełni uprawniony jest wniosek, że posiadane przez skarżącą środki pieniężne wystarczają jedynie na zabezpieczenie podstawowych potrzeb życiowych jej rodziny. Nie ma również racjonalnych podstaw do kwestionowania jej oświadczenia odnośnie braku oszczędności oraz wartościowych rzeczy ruchomych. Konstatując należy stwierdzić, że wniosek Z.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika jest uzasadniony. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.