II SAB/Go 71/09

Dnia 16 listopada 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu [...] października 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga K.B. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w przedmiocie wydania zaświadczenia dotyczącego spraw administracyjnych z roku 2005. Skarżący podkreślił opieszałość organu w załatwieniu sprawy. Wskazał, iż kierował do organu ponaglenia, które organ pozostawił bez merytorycznego rozpatrzenia. Wskazał także, iż kierował zażalenia do Głównego Inspektora Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa oraz wezwanie do usunięcia naruszenia prawa do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, iż wydał żądane przez stronę zaświadczenia o następujących numerach : [...]. W dniu [...] października 2009 r. organ wydał zaświadczenia uzupełniające o nr [...] oraz postanowienia : [...] prostując oczywiste omyłki pisarskie. Jednocześnie organ wskazał, iż czynności administracyjne organu, polegające na wydaniu żądanych zaświadczeń z powodu ich złożonego charakteru nie mogły być dokonane w terminie określonym w art. 127 kpa. Mając na uwadze wskazane okoliczności, organ wniósł o oddalenie skargi. W piśmie z dnia [...] października 2009 r. (data prezentaty - 5 listopada 2009 r.) K.B. oświadczył, iż cofa skargę. Poinformował także, iż pismem z dnia [...] września 2009 r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w sprawie nieprawidłowo sporządzonych zaświadczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył, co następuje. Cofnięcie skargi przez K.B. należało uznać za skuteczne. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej "ppsa") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa Sygn. akt II SAB/Go 71/09 lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten statuuje zasadę dyspozycyjności, która przejawia się przez przyznanie stronom postępowania sądowego uprawnienia do rozporządzania przedmiotem tego postępowania oraz rozporządzania uprawnieniami procesowymi. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej (tak też: Romańska Marta, Knysiak-Molczyk Hanna, Woś Tadeusz (redakcja) (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2007 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis s. 872). Sąd jest co do zasady związany żądaniem strony, jeśli stwierdzi jego dopuszczalność tj. jeżeli cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność organu w sprawie wydania zaświadczenia, zatem w przypadku cofnięcia skargi nie zachodzi niebezpieczeństwo, iż w obrocie prawnym pozostanie akt prawny dotknięty wadą nieważności, czy też zmierza ono do obejścia prawa. Strona nie pozostanie bowiem pozbawiona ochrony prawnej, gdyż po wyczerpaniu przewidzianego przepisami prawa trybu zaskarżenia (art. 52 ppsa), będzie miała możliwość złożenia ponownie skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa. W przypadku umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego nie powstaje bowiem stan rzeczy osądzonej. Postanowienie takie, mające z natury charakter deklaratoryjny, nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, a co za tym idzie, nie jest przeszkodą ponownego rozpoznania sprawy, jeżeli strona wystąpi ze stosownym żądaniem" (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Komentarz do art. 161 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006). Cofnięcie skargi oznacza jedynie, że strona, która ją wniosła rezygnuje z uruchomienia sądowej kontroli i nie może być traktowane jako tożsame z uznaniem przez nią stanowiska strony przeciwnej za zasadne, ani tym bardziej za równoznaczne w skutkach ze zbadaniem zgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia lub działalności (bezczynności) organu administracji. Nadto, stronie Sygn. akt II SAB/Go 71/09 przysługuje prawo ponownego złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia określonej treści. Możliwe jest ponowne wydanie zaświadczenia w tej samej sprawie, bez uprzedniego korygowania, czy też unieważniania pierwotnie wydanego zaświadczenia, z tego względu, że jest ono rodzajem czynności faktycznej, a te również nie korzystają z powagi rzeczy osądzonej. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie, nie zachodzą przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, zaś wola skarżącego, jako dysponenta skargi jest dla sądu wiążąca. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. orzekł jak w sentencji postanowienia.