II SAB/Go 75/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Protokolant referent stażysta Krzysztof Frączek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi B.G. na bezczynność Starosty w przedmiocie dokonania aktualizacji zasobów w ewidencji gruntów dotyczących działki nr [...] oddala skargę. Pismem z [...] czerwca 2016r. (które do Sądu wpłynęło 19 lipca 2016 r.) B.G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Starosty "w zakresie zaniechania wykonania ustawowego obowiązku wykonania czynności materialno-technicznej na podstawie art. 21 ust. 3 pkt 1 lit h) oraz art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. d) ustawy Prawo geodezyjne – aktualizacji zapisów w ewidencji gruntów w zakresie działki nr [...] w wykonaniu ostatecznej decyzji Starosty o ustaleniu linii brzegu wód płynących w obrębie tej działki". Skarżąca wniosła o stwierdzenie zaistnienia bezczynności Starosty oraz wyznaczenie terminu na dokonanie tych czynności. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że ostateczną decyzją administracyjną z [...] listopada 2014 r. nr [...] Starosta ustalił istnienie gruntów pokrytych wodami płynącymi w obrębie działki nr [...]. Z mocy prawa – na mocy przepisów ustawy Prawo wodne - grunty pokryte wodami płynącymi w obrębie działki nr [...], na obszarze opisanym w załączniku do decyzji Starosty jako działka konieczna do wydzielenia nr [...], są własnością Skarbu Państwa. W tej sytuacji – zdaniem skarżącej – obowiązkiem Starosty było wprowadzenie z urzędu zmian w ewidencji gruntów ujawniających prawo własności Skarbu Państwa nad gruntami pokrytymi wodami płynącymi, zgodnie z ustawą Prawo wodne. Zatem nie dopełniając tych obowiązków Starosta utrzymuje w ewidencji gruntów stan niezgodny z decyzją o ustaleniu linii brzegu wód płynących i stan niezgodny z ustawą Prawo wodne, bowiem Starosta nie orzekł o dokonaniu podziału działki nr [...], nie ujawnił w ewidencji gruntów pokrytych wodami płynącymi w obrębie działki nr [...] działki nr [...] oraz nie ujawnił wynikającej z mocy prawa własności Skarbu Państwa nad gruntami pokrytymi wodami płynącymi w obrębie działki nr [...], na obszarze opisanym w załączniku do decyzji Starosty jako działka konieczna do wydzielenia działki nr [...]. Odpowiadając na skargę Starosta uznał skargę za uzasadnioną, jednak zdaniem organu naruszenie prawa w zakresie terminowego załatwienia sprawy nie było rażące. Organ wyjaśnił, że 26 stycznia 2016 r. wpłynął do niego wniosek B.G. o dokonanie aktualizacji zapisów w ewidencji gruntów i budynków na podstawie decyzji Starosty o ustaleniu linii brzegu wód płynących dla gruntów pokrytych wodami płynącymi w obrębie działki nr [...]. Po rozpoznaniu tego wniosku organ decyzją z [...] lutego 2016 r. nr [...] odmówił dokonania aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków na podstawie ostatecznej decyzji o ustaleniu linii brzegu z [...] listopada 2014 r. nr [...]. Organ wskazał, że wydając tę decyzję na podstawie art. 24 ust. 2c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne, rozstrzygnął dwa formalne wnioski B.G., w tym wniosek z [...] lutego 2015 r. Na skutek złożonego przez B.G. odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: WINGiK) decyzją z [...] kwietnia 2016 r. znak: [...] uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Po przekazaniu przez organ odwoławczy akt sprawy urzędnik Starostwa prowadzący postępowanie w wykonaniu zalecań organu odwoławczego, skierował do B.G. dwa odrębne pisma z [...] kwietnia 2016 r. (stosownie do dwóch wniosków strony, które w istocie zmierzają do dokonania aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków). W pismach tych zawarto szereg pytań w celu doprecyzowania wniosków B.G.. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił ponadto, że w Starostwie toczy się szereg postępowań administracyjnych z wniosku B.G., które prowadzą dwa odrębne jego wydziały. Zapadające m.in. na szczeblu Starosty decyzje nie satysfakcjonują wnioskodawczynię i reprezentującego ją pełnomocnika – T.G.. Rezultatem tego są liczne odwołania, skargi na bezczynność lub doniesienia do prokuratury o popełnieniu przestępstw przez Starostę i innych urzędników. Wydaje się natomiast, że można tego uniknąć usuwając nieprawidłowości i braki w dokumentacji sporządzonej przez działającego na zlecenie strony geodetę. W tej sprawie strona i organ fundamentalnie się różnią. Dlatego z inicjatywy Państwa G. [...] czerwca 2016 r. zostało z ich udziałem zorganizowane spotkanie zarówno z przedstawicielami Starostwa jak i RZGW. W spotykaniu tym brał również udział działający na zlecenie strony uprawniony geodeta. W wyniku burzliwej dyskusji i wymianie ocen co do sposobu załatwienia prowadzonych spraw, porozumiano się o tyle, że geodeta miał uzgodnić z Naczelnikiem Wydziału Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami zakres i treść zmian w sporządzonej dokumentacji, aby doprowadzić między innymi do załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. Z tego to powodu prowadzący to postępowanie pracownik zaniechał na ten czas dalszych czynności w sprawie. Było to z pewnością nieprawidłowe. Do uzgodnień z geodetą nie doszło, a strona złożyła skargę na bezczynność Starosty w niniejszej sprawie. Jednocześnie organ poinformował, że po zakończeniu koniecznych czynności procesowych [...] lipca 2016 r. została wydana decyzja odmawiająca dokonania aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej o ustaleniu linii brzegu o znaku [...] z [...] listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej. Stosownie natomiast do treści art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, powinien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego (art. 7, 12 § 1 i 77 § 1 K.p.a.). Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim podkreślić należy, że zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z 17 września 2015 r., sygn. akt II SAB/Go 31/15, zobowiązał Starostę do rozpatrzenia wniosku skarżącej z [...] lutego 2015 r. w terminie 30 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd stwierdził w wyroku, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Uzasadniając ten wyrok Sąd wskazał, że dla prawidłowego załatwienia sprawy, konieczne jest ustalenie rzeczywistych intencji skarżącej, wyrażonych w tym wniosku. Po przekazaniu przez Sąd akt sprawy Staroście, organ ten pismem z [...] grudnia 2015 r. nr [...] (doręczonym skarżącej 7 grudnia 2015 r.) zwrócił się do skarżącej o zgłoszenie swoich uwag, zastrzeżeń, wyjaśnień itp. przed wydaniem decyzji. Następnie Starosta decyzją z [...] grudnia 2015 r. nr [...] – na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. – umorzył postepowanie w sprawie o dokonanie podziału geodezyjnego działki numer [...] z wydzieleniem z niej działki numer [...], jako gruntu pokrytego wodami płynącymi. Od decyzji tej odwołała się B.G. i WINGiK decyzją z [...] lutego 2016 r. nr [...] uchylił pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie i przekazał sprawę Staroście do ponownego rozpatrzenia. 26 stycznia 2016 r. do Starosty wpłynął nowy wniosek skarżącej z [...] stycznia 2016 r., w którym zwróciła się ona do organu o wykonanie ostatecznej decyzji Starosty o ustaleniu linii brzegu wód płynących dla gruntów pokrytych wodami płynącymi w obrębie działki nr [...], poprzez dokonanie na jej podstawie aktualizacji zapisów w ewidencji gruntów. Starosta uznając, że wniosek skarżącej z [...] lutego 2015 r. jak i wniosek z [...] stycznia 2016 r. w istocie zmierzają do dokonania aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, rozpoznał te dwa wnioski łącznie i decyzją z [...] lutego 2016 r. nr [...] odmówił dokonania aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej o ustaleniu linii brzegu o znaku [...] z dnia [...] listopada 2014r. wydanej przez Naczelnika Wydziału Rolnictwa i Ochrony Środowiska działającego z upoważnienia Starosty. Powyższa decyzja na skutek odwołania złożonego przez B.G. została uchylona decyzją WINGiK z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] a sprawa przekazana Staroście do ponownego rozpatrzenia. Po przejęciu sprawy do ponownego rozpatrzenia Starosta decyzją z [...] lipca 2016r. nr [...] ponownie odmówił dokonania aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej o ustaleniu linii brzegu o znaku [...] z [...] listopada 2014 r. wydanej przez Naczelnika Wydziału Rolnictwa i Ochrony Środowiska działającego z upoważnienia Starosty. W konsekwencji należy uznać, że skarga jest nieuzasadniona. Organ nie pozostaje bezczynny albowiem przed wpłynięciem skargi do Sądu wnioski skarżącej z [...] lutego 2015 r. i [...] stycznia 2016 r. zostały rozpoznane. W tym miejscu wskazać należy, że rozpatrując skargę na bezczynność Sąd nie ocenia merytorycznego sposobu rozpatrywania i załatwienia sprawy przez organ administracyjny, a jedynie to, czy organ ten pozostaje w zwłoce. Należy zatem podkreślić, że w niniejszym postępowaniu Sąd nie kontroluje decyzji Starosty z [...] lipca 2016 r. nr [...]. Poza oceną Sądu jest w tym postępowaniu, czy wspomniana decyzja jest prawidłowa, czy też nie. Istotne jest tylko to, że w przedmiotowej sprawie decyzja została w ogóle podjęta. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.