II SAB/Go 85/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.C. o dokonanie wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 22 grudnia 2009r., sygn. akt II SAB/Go 85/09 w sprawie ze skargi T.C. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niewydania decyzji postanawia odmówić dokonania wykładni postanowienia. Pismem z dnia [...] października 2009 r. T.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za bezzasadne. Zażalenie to było wniesione z uwagi na niewydanie przez Komendanta Powiatowego Policji decyzji w sprawie zasadności i sposobu przeprowadzenia interwencji przez funkcjonariuszy Komisariatu Policji. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2009r. (sygn. akt II SAB/Go 85/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę T.C. z uwagi na to, iż dotyczyła ona postępowania przeprowadzonego przez organ administracyjny w trybie postępowania uregulowanego w dziale VIII k.p.a., którego wynik nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2010r. skarżący zwrócił się o dokonanie wykładni ww. postanowienia prosząc o wskazanie przepisów (artykułu, paragrafu, punktu) działu VIII k.p.a. lub w pozostałych działach k.p.a., który uniemożliwiałby organowi wydanie decyzji w sytuacji kiedy strona domaga się jej wydania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej jako "p.p.s.a." sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do treści art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Podkreślić należy, iż wykładni podlega zarówno sentencja, jak i uzasadnienie orzeczenia, a konieczność dokonania wykładni zachodzi wówczas, gdy treść tego orzeczenia jest sformułowana w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. W tych przypadkach potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. W niniejszej sprawie nie zachodzi potrzeba wyjaśnienia treści postanowienia z dnia 22 grudnia 2009 r., którym Sąd odrzucił skargę T.C., a w uzasadnieniu zawarł powody takiego właśnie rozstrzygnięcia. Zarówno sentencja postanowienia, jak i jego uzasadnienie nie nasuwają żadnych wątpliwości. Trzeba stwierdzić, iż wniosek skarżącego sprowadza się w swojej istocie do polemiki z orzeczeniem Sądu, do czego oczywiście strona skarżąca jest uprawniona, z tym że prawo to winno przybrać formę skargi kasacyjnej, o czym strona została prawidłowo pouczona. Ponadto należy również podkreślić, iż wniosek skarżącego stanowi żądanie wykładni przepisów powszechnie obowiązujących, głównie ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), co wykracza poza dyspozycję art. 158 powołanej ustawy. W takiej sytuacji, jeśli skarżący ma potrzebę zdobycia informacji co do przepisów mogących mieć zastosowanie w jego sprawie może wystąpić o poradę prawną do podmiotów świadczących pomoc prawną. Jednocześnie w ramach wykładni orzeczenia Sąd nie może zgodnie z żądaniem strony pouczać ją co do dalszych czynności w celu realizacji swoich żądań. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, na podstawie art. 158 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.