II SAB/Go 87/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego radcy prawnego T.K. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 13 listopada 2014 r., II SAB/Go 87/14 co do kosztów postępowania w sprawie ze skargi P.K. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia uzupełnić wyrok z dnia 13 listopada 2014 r. w ten sposób, iż dodać pkt III i IV w brzmieniu: ,, III. odmówić zasądzenia od Wójta Gminy na rzecz skarżącego P.K. kosztów zastępstwa procesowego. IV. zasądza od Wójta Gminy na rzecz skarżącego P.K. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych". W dniu 13 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wydał w sprawie o sygn. akt II SAB/Go 87/14 ze skargi P.K. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wyrok, w którego punkcie I umorzył postępowanie, a w punkcie II stwierdził, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. W treści wyroku Sąd nie rozstrzygnął o kosztach postępowania. W związku z powyższym w piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2014 r. reprezentujący skarżącego pełnomocnik – radca prawny T.K. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 13 listopada 2014 r. w zakresie zwrotu kosztów postępowania. Zdaniem pełnomocnika skarżącego obciążenie organu kosztami postępowania sądowego powinno być następstwem uwzględnienia słuszności skargi przez sam organ. Do należnych w przedmiotowej sprawie kosztów postępowania sądowego, które Sąd winien zasądzić pełnomocnik skarżącego zaliczył kwotę uiszczonego wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł oraz koszty zastępstwa procesowego strony. Rozpoznając złożony przez pełnomocnika skarżącego wniosek Sąd na podstawie analizy bazy orzeczeń sądów administracyjnych ustalił, iż w sądach administracyjnych na terenie całego kraju skarżący P.K. wniósł około 112 spraw przeciwko organom samorządu terytorialnego dotyczących bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Zauważyć należy, iż wniosek o udostępnienie informacji publicznej sformułowany był w ten sam sposób: ,,czy Gmina w okresie od 2012 r. do chwili obecnej zawierała umowy dotyczące obsługi prawnej, zastępstwa procesowego z kancelariami, radcami prawnymi, adwokatami", a jeśli tak wnioskodawca wnosił o udostępnienie treści umów. Nieudzielenie przez wójtów gmin odpowiedzi na złożone przez skarżącego wnioski o udostępnienie informacji w terminie 14 dni (z różnych powodów) powodowało następnego dnia skierowanie sprawy do Sądu. W przedmiotowej sprawie Wójt Gminy w wyniku rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] lipca 2014 r. wydał w dniu [...] września 2014 r. decyzję o odmowie udzielenia informacji tj. po wniesieniu skargi do sądu, które nastąpiło w dniu 21 sierpnia 2014 r. Z powyższych względów Sąd wyrokiem z dnia 13 listopada 2014 r. umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe na dzień wyrokowania i stwierdził, iż bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd rozpoznając zgłoszony przez pełnomocnika skarżącego wniosek w przedmiocie uzupełnienia w/w orzeczenia w oparciu o treść art. 157 w związku z art. 201 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zasądził na rzecz skarżącego od organu zwrot wpisu sądowego od skargi. Jednocześnie Sąd odmówił zasądzenia od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania w zakresie kosztów zastępstwa procesowego, uznając, iż pełnomocnik skarżącego nie wykazał nakładu pracy uzasadniającego przyznania kosztów w w/w zakresie. Ilość spraw zainicjowana przez skarżącego reprezentowanego przez pełnomocnika – radcę prawnego T.K., wskazuje na niewłaściwe zdaniem Sądu postępowanie zmierzające do uzyskania kosztów postępowania sądowego, a przede wszystkim kosztów zastępstwa procesowego. Zauważyć należy, iż w w/w sprawach pełnomocnik skarżącego posługuje się jednym wzorem pisma – skargi modyfikując go jedynie w zakresie skarżonego organu i daty złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Podkreślić należy, iż taka ocena skarżącego i reprezentującego go pełnomocnika wynika także z faktu, iż w wielu sprawach będących przedmiotem rozpoznania tutejszego Sądu, do pełnomocnictwa dołączony był dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa o tym samym numerze referencyjnym. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie w zakresie złożonego przez pełnomocnika skarżącego wniosku pozostaje w zgodzie z interesem publicznym, na którego straży stoją między innymi organy wymiaru sprawiedliwości.