II SAB/Go 87/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Agencji "W" Spółki z o.o. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Dnia 26 czerwca 2016 r. A.F., korzystając z serwera należącego do Agencji "W" Spółki z o.o., zwrócił się pocztą elektroniczną do Wójta Gminy z petycją dotyczącą budowy na zbiornikach wodnych położonych na terenie Gminy wakeparków – obiektów sportowych służących do uprawiania wakeboardingu. Opisał wymagania, jakie muszą spełniać zbiorniki wodne, aby możliwe było wybudowanie na nich tego typu obiektów, orientacyjne koszty oraz potencjalne korzyści dla Gminy płynące z tego rodzaju inwestycji, a także rozwój tej formy aktywności fizycznej w krajach Europy Zachodniej. Wobec braku odpowiedzi ze strony Wójta Gminy, dnia 30 lipca 2016 r. Agencja "W" Spółka z o.o. (jak wynika ze sposobu oznaczenia strony skarżącej – k. 3 akt sądowych) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W treści skargi podniesiono, iż przesłana pocztą elektroniczną w dniu 26 czerwca 2016 r. wiadomość stanowiła wniosek o udostępnienie informacji publicznej prostej w postaci zapytania prasowego dotyczącego budowy na terenie gminy wakeparku, na którą organ nie udzielił odpowiedzi. Skarga została wniesiona pocztą elektroniczną za pośrednictwem organu, nie została własnoręcznie podpisana, nie załączono do niej dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu skarżącej Spółki, a także nie został uiszczony wpis sądowy od skargi. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy podniósł, że pismo z dnia [...] czerwca 2016 r. zostało potraktowane jako wniosek do budżetu gminy i z jego treści nie można było wywieść żądania udostepnienia jakiejkolwiek informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 sierpnia 2016 r. Agencja "W" Spółka z o.o. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł – stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem z tego dnia strona skarżąca została również wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie skargi własnoręcznie podpisanej oraz złożenie dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby, która podpisała skargę, do reprezentowania strony skarżącej – w szczególności aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego skarżącej Spółki. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały doręczone osobie upoważnionej do odbioru korespondencji w imieniu skarżącej Spółki dnia 16 sierpnia 2016 r. (k. 12 akt sądowych). W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego oraz nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – określanej dalej jako "p.p.s.a." sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Z kolei zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Jednym z tych wymogów jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do treści art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały prawidłowo i skutecznie doręczone stronie skarżącej dnia 16 sierpnia 2016 r. (k. 12 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do wykonania zarządzeń rozpoczął zatem swój bieg od następnego dnia, tj. 17 sierpnia 2016 r. i upłynął bezskutecznie z dniem 23 sierpnia 2016 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie dokument, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania strony skarżącej nie został złożony, skarga nie została własnoręcznie podpisana przez osobę legitymującą się takim umocowaniem, wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony, w terminie tym nie został również złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.