II SAB/Go 87/25
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2025-09-30
Skład orzekający: Sędzia WSA Michał Ruszyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu powinna zostać odrzucona, jeśli pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu podlega odrzuceniu, jeśli pełnomocnik strony skarżącej, pomimo wezwania sądu, nie uzupełnił braków formalnych skargi, w szczególności nie przedłożył oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony. Nieusunięcie tych braków w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.Stan faktyczny
A. S.A. wniosła skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie wydania zezwolenia na pracę, uiszczając opłatę od skargi. Sąd wezwał pełnomocnika strony do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony, pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik nie uzupełnił braków w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 30 września2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S.A. w [...] na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania zezwolenia na pracę postanawia I. odrzucić skargę. II. zwrócić A. S.A. w [...] od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
A S.A., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie wydania zezwolenia na pracę. Wraz ze skargą strona uiściła kwotę 100 zł tytułem opłaty od skargi.
Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2025 r. (k. 55 akt sprawy) wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej wykazującego, że osoba udzielająca pełnomocnictwa była do tego uprawniona w chwili dokonywania czynności - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie pełnomocnik odebrał w dniu 22 sierpnia 2025 r. (UPD – k. 58 akt sprawy) i pozostawił bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. W związku z tym, zanim dojdzie do rozstrzygnięcia sporu przed sądem, jest on obowiązany dokonać oceny skargi pod względem formalnym. Badanie pod względem formalnym skargi obejmuje nie tylko analizę jej zawartości, lecz także jej kontrolę pod względem szczególnych wymogów, jakim skarga powinna odpowiadać.
Zgodnie z art. 57 § 1 ab initio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - dalej "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma
w postępowaniu sądowym, warunki te zaś określa art. 46 tej ustawy. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Jednocześnie skierowane do strony skarżącej wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania podyktowane było koniecznością ustalenia przez Sąd osób uprawnionych do reprezentowania Spółki i zweryfikowania czy osoba podpisująca pełnomocnictwo była do tego uprawniona w chwili dokonywania czynności (art. 28 i 29 p.p.s.a.).
Nieusunięcie - pomimo wezwania, określonego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Skoro wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 22 sierpnia 2025 roku, zatem należało uznać, iż wyznaczony termin do ich uzupełnienia upłynął w stosunku do strony skarżącej z dniem 29 sierpnia 2025 r.
W tym stanie rzeczy niewątpliwie skarga A S.A. jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu i nie może skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego.
W świetle powyższego, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł w pkt I postanowienia.
W kwestii poniesionego wpisu należy wskazać, że na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Strona skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi
w wysokości 100 złotych, a Sąd odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie. Wobec powyższego należało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu
od pisma odrzuconego, o czym Sąd orzekł w pkt II.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło