II SAB/Go 91/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika strony skarżącej – radcy prawnego P.G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w sprawie ze skargi S.K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec Starosty postanawia 1. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na rzecz radcy prawnego P.G. wynagrodzenie w kwocie 240 zł (słownie dwieście czterdzieści złotych), powiększone o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, 2. odmówić uzupełnienia postanowienia z dnia 11 grudnia 2014r. o odrzuceniu skargi S.K.. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę S.K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec Starosty. W postępowaniu tym skarżąca była reprezentowana przez pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy – radcę prawnego P.G.. W piśmie z dnia [...] października 2014r. pełnomocnik skarżącej zawarł m.in. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Pismem procesowym z dnia [...] grudnia 2014r. pełnomocnik skarżącej wniósł o uzupełnienie postanowienia z dnia 11 grudnia 2014r. o orzeczenie w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego, które nie zostały opłacone przez stronę. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pismem z dnia [...] stycznia 2015r. pełnomocnik sprecyzował ten wniosek wskazując, że został on złożony w trybie art. 157 § 1 w związku z art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Sąd uznał, iż reprezentujący S.K. pełnomocnik – radca prawny P.G., sporządzając w dniu [...] października 2014r. odpowiedź na wezwanie Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi wykonał na rzecz skarżącej usługę prawną mieszczącą się w ramach nieopłaconej pomocy prawnej, za którą przysługuje pełnomocnikowi z urzędu prawo do otrzymania stosownego wynagrodzenia. Ustalając jego wysokość Sąd kierował się treścią § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013r., poz. 490), na mocy którego stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innych sprawach wynosi 240 zł. Wobec powyższego Sąd, uwzględniając wniosek pełnomocnika, orzekł jak w pkt 1 sentencji. Dodatkowo, stosownie do treści § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia, zasądzone wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o wynagrodzeniu. Z kolei wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 11 grudnia 2014r. o odrzuceniu skargi S.K. o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego należało oddalić z tego względu, iż w trybie przewidzianym w art. 157 § 1 p.p.s.a. możliwe jest uzupełnienie orzeczenia jedynie w takim zakresie, w jakim sąd nie orzekł o całości skargi albo o takie rozstrzygnięcie, które sąd powinien był zamieścić z urzędu. Tymczasem, w myśl § 16 wskazanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. interpretowanego w związku z art. 250 p.p.s.a. wynika, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej są przyznawane radcy prawnemu nie z urzędu, lecz na złożony przez niego wniosek, zawierający dodatkowo oświadczenie, że nie zostały one opłacone w całości lub w części. Z tej przyczyny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 2 postanowienia. Nie miało to jednak wpływu na możliwość przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu, bowiem jak zaznaczono na wstępie, pełnomocnik złożył stosowny wniosek wraz z oświadczeniem o nieopłaceniu kosztów udzielonej pomocy prawnej w piśmie procesowym z dnia [...] października 2014r.